Aslı oğullarıyla birlikte Umutcan’ın odasına girdiğinde Umutcan hala uyuyordu.
Rüyasında yine yetimhanedeydi. Bir aile onu evlatlık almak için başvurmuştu. Umutcan hevesle hazırlanıp onlarla görüşmeye gitmişti. Güzel bir aileydiler. Çocuğu olmayan otuzlu yaşlarda bir çiftti. Baba yakışıklı anne güzeldi. İkisi de avukattı. İyi bir gelirleri, güzel bir evleri vardı. Umutcan’ın zekasından ve saygısından etkilenmişlerdi. İşlemler olumlu devam etmiş, yetimhane Umutcan’ı geçici bakım için onların yanına yerleştirmişti. Normalde hareketli bir çocuk olan Umutcan süreç boyunca o kadar dikkatli, o kadar uyumlu davranmıştı ki… Yeni ailesi ona hemen alışmıştı. Önlerinde sadece mahkeme süreci kalmıştı. Sonra Umutcan gerçek bir aileye sahip olacaktı.
Ama… Böyle olmamıştı. Umutcan evlerine geldikten
