“İşte,” dedi Araz ve Lokman’ın kulağına bir şeyler fısıldadı. Lokman kahkahalarla güldü.
“Toplum içinde kulaktan kulağa konuşulmaz,” dedi Arya yapmacık bir öfkeyle. Ama gözlerinden belli oluyordu, o da merak ediyordu. Benim gibi.
Araz da, Lokman da ablalık taslayan Arya’yı hiç sallamadılar. Lokman hemen yanında oturan Emir’in dizine vurdu.
“Abi, sıra sende.”
Emir kısa bir süre düşündü. Beş on saniye sonra dudaklarını araladı.
“Ben daha önce hiç… sevdiğim birini eski sevgilime tercih etmedim.”
Bakışları doğrudan Kumru’ya çevrildi. O an tüm ortam buz gibi oldu. Sessizlik, bardakların arasına gömüldü. Kumru bir an bile tereddüt etmeden önündeki shot bardağını aldı, tuz limon dinlemeden kafasına dikti. Bu da yetmedi; tekrar doldurdu ve bir daha içti.
Bu, Emir’e verilen en sert cevaptı.
