The Veil of Vengeance

Chapter 2

Ekaterina Svetlana Ivanov’s point of view…

After my parents’ death, my uncle instantly flew from the philippines just to get me there and made me live here in Russia again. And now, years after that f*****g incident and there is no lead about the killer of my parents.

The people who are handling my parents case declared it was a cold case because of lack of evidence to prove that it is murder. But I refused to believe and accept it as murder.

“Katya! Come down here already for dinner!” My brows furrowed when I heard my annoying cousin’s voice through a megaphone calling for me.

“This f*****g b***h, one of these days, I will put her into her own place,” Bulong ko sa aking sarili habang pa labas ako nang kwarto.

Lumaki ako rito sa Russia ka sama ang tito at pinsan ko na anak niya, Noong bata pa ako ay hindi ko alam kung bakit kailangan niya pang tumira ka sama ko rito sa mansyon, we have maids and butlers na pwedeng mag alaga sa akin kahit noong bata pa ako.

And when I started to develop my intellectual thinking, I realized what his real intention, he wants the fortune that my parents left under my own name. He is even neglecting his own daughter just to please me, resulting for Vasilisa to hate me.

He still doesn’t know that I already saw his plan and greed, ayaw kong ipa halata na alam ko na ang plano niya sa akin. I want to see how longer he can endure on his plan.

Bumaba na ako, at agad kong tinaasan nang kilay ang pinsan kong nasa sala.

“V chom tvoya problema? Mog by prosto postuchat' v moyu dver'.” “What is your problem? you could have just knocked on my door”

Tinaasan ako agad nito nang kilay dahil sa sinabi ko. Hinawakan niya ang megaphone niya at winagayway niya ito sa harapan ko.

“Pol'zovat'sya etim kazhetsya ochen' prostoy zadachey, ne tak li? Mne prosto nuzhno pogovorit', i vy uslyshite moy golos” “Using this seems like an easy job you know? I just need to talk and you will hear my voice “

“What a weirdo,” sagot ko sa kanya at pumasok na ako sa dining room para kumain ng breakfast. Minsan nakaka pagod din makipag usap kay Vasilisa dahil marunong naman siyang mag english ay mas gusto pa niyang makipag usap gamit ang sariling lwengwahe niya.

Hina hayaan ko nalang siya minsan sa gusto niya dahil na iintindihan ko naman kung bakit siya ganyan umasta. She is neglected since she was a child, bata pa lang din siya nang ma walan siya ng ina kaya naman when she was seeking for a fatherly love, hindi niya ma kuha iyon dahil abala ang tatay niya na magpaka tatay sa akin dahil gusto nitong makuha ang loob ko.

“What’s for breakfast?” tanong ko sa mga maid na nadatnan ko sa kusina. Agad silang lumingon sa akin at nilapagan ako nang pagkain sa lamesa. Agad akong napa buntong hininga dahil hindi ko naman kina kain ang mga iyon.

“What’s wrong, Kat? You don’t like the food?” tanong sa akin ng butler ko. Agad naman akong tumango sa kanya na agad niya namang sinenyasan ang mga maid na alisin ang mga pagkain sa harapan ko.

“I don’t eat heavy foods for breakfast,” sagot ko rito. Agad itong tumango at sinabihan ang mga maid na mag ready ng mga fresh fruits and sandwiches.

“What do you got for me, Yui?” Tanong ko rito.

“Nothing much, the underground is peaceful now so that place don’t need your presence, yet,” sagot nito sa akin. Kumunot ang noo ko sa sinabi niya sa akin.

That place is surprisingly peaceful these days. Nakakapag takha lang, pero ayos lang din naman sa akin iyon dahil hindi ko kailangang pumunta roon para ayusin ang mga gulo nila.

“Thank you,” sambit ko sa mga maid na nag asikaso ng pagkain.

“What is your plan for today, Kat?” tanong ni Yui sa akin. Tumingin naman ako sa kanya nang may halong pag tatakha.

“What do you mean? Just stay here in the house,” sagot ko sa kanya.

Wala akong balak na mag lalabas labas ngayon dahil tina tamad ako, mas gusto ko nalang muna na mabulok sa loob ng bahay.

“Nothing, you don’t have anything in mind?”

“What are you implying, Yui? Is there a problem?” naka taas ang kilay na tanong ko sa kanya. Agad naman siyang tumingin sa akin at umiling.

“Nothing, I am just asking,” sagot nito sa akin. Napa buntong hininga naman ako sa sinabi niya sa akin at bahagyang umiling. Mas matanda lang sa akin nang ilang taon sa akin si Yui. Bata pa lang kami ay magka kilala na kami, he is the son of my parents’ butler, kaya naman ngayon na siya na ang sumunod sa yapak ng mga magulang niya ay ako na ang pinag sisilbihan niya.

“Why don’t you get a girlfriend bro?” nata tawang tanong ko sa kanya. His life seems so boring, he is just working and working, no time for anything anymore.

“The woman I like doesn’t like me, so no,” umiiling na sagot niya sa akin. Agad naman akong naa tingin sa kanya.

“Who is that woman? I am gonna smack her head! You are perfect, d why doesn’t she like you?”

“Because she is more perfect and full of ambition,” seryosong sagot nito sa akin. His tared into his eyes and I instantly felt the intensity of his stares.

“Try to pursue her, try your luck,” suhestiyon ko sa kanya. Agad naman siyang tumingin sa akin at bahagyang umiling, clearly not taking my advice at all.

Nag kibit balikat nalang ako dahil ayoko naman siyang pilitin kung ayaw niya.