The Veil of Vengeance

Chapter 10

Eren Demir Karahan’s point of view..

“Sör Eren, patron sizinle konuşmak istiyor.” “Sir Eren, the boss wants to talk to you”

I looked at the man who called me. I was busy handling some files for our organization when this man suddenly popped out.

“İçin?” “For?”

I asked curiously. Hindi naman siya sumagot kaya napa buntong hininga nalang ako.

Tumayo ako at sumunod sa lalaking nasa harapan ko. Bawat hakbang ko ay napapa buntong hininga nalang ako dahil ayokong kina kausap ang tatay ko.

Pag dating namin sa opisina nito ay agad na binuksan ang pintuan para maka pasok ako rito.

“Nedir?” “What is it?”

Tanong ko agad sa kanya pagka pasok ko sa loob ng opisina niya. Agad akong umupo sa sofa kung saan umuupo ang mga bisita sa office niya.

“Kaynaklarım bana Ekaterina Ivanov'un şu anda Filipinler'de olduğunu söyledi.” “My sources told me that Ekaterina Ivanov is now in the philippines”

Tumaas ang kilay ko sa sinabi niya sa akin. Ekaterina Ivanov the woman who he can’t control, she is his biggest nuisance, he wants to kill that woman so he can rule the whole organization.

“Peki sonra? Benden ne yapmamı istiyorsunuz?” “Then? what do you want me to do?”

Agad kong tanong sa kanya dahil hindi naman niya ako ipapatawag sa opisina niya para lang ibalita sa akin na nasa pilipinas na ang babaeng kinamumuhian niya.

“Ona çıkar evliliği teklif edin, sizi sevmesini sağlayın ki onun hayatına sızabilelim.” “Offer a marriage in convinience to her, make her fall in love with you so we can infiltrate her”

Sagot ni Tanda sa akin. Agad akong na tawa sa sinabi niya sa akin. A marriage in convenience?

“Bu onun için çok eski bir numara değil mi? O kadın kesinlikle zeki” “Isn't that too old trick for her? for sure that woman is smart”

Sagot ko sa kanya pero hindi naman siya sumagot sa akin.

“Her kadının zayıf noktası aşktır, kadınlar zayıftır ve erkeklerin ayaklarına kapanmak için yaratılmışlardır.” “Every woman's weakness is love, women are weak and they are meant to kneel on men's feet”

Sagot nito sa akin. Hindi ako sumagot sa kanya.

“Tıpkı annen gibi” “Just like your mom”

And just like that everything snapped, my patience tired into half.

“Annemden öylece bahsedemezsin, sanki başına sıradan bir şey gelmiş gibi.” “You can't just mention my mom like that, as if she is just some casual thing that happened to you”

Galit na sagot ko sa kanya. Agad naman siyang na tawa sa sinabi ko sa kanya.

“Neden? Bu annenin görevi, bana hizmet etmek.” “Why? that's your mom's duty, it is to serve me”

“Sana hizmet etmek onun görevi değildi, ama seni sevdiği için sana hizmet etti, şu an bulunduğun yerde olmanın sebebi o; o hayatına girene kadar sadece işe yaramaz bir heriftin.” “It's not her duty to serve you, but because she loved you, she served you, she is the reason where you are right now, you were just a useless bastard before until she came into your life”

Galit na sagot ko sa kanya. Na tawa naman siya sa sinabi ko at bahagyang umiling.

“Eren, tüm bu saçmalıklarını kabul etmiyorum. Ekaterina Ivanov'a çıkar evliliği teklif et ve planı uygula.” “I am not accepting all your nonsense, Eren. Offer a marriage in convinience to Ekaterina Ivanov and do the plan”

Agad akong umiling sa sinabi ni dad sa akin.

“Ben yapmıyorum, isterseniz kendiniz yapabilirsiniz.” “I am not doing it, if you want, you do it yourself”

Sagot ko sa kanya. Tumaas ang kilay niya sa akin.

“Yap şunu Eren, yoksa kız kardeşini satarım.” “Do it Eren or I will sell your sister”

Banta niya sa akin. Agad akong na tawa nang marahan sa sinabi niya at bahagyang napa yuko. He really knows how to push my own buttons.

“Elbette, yapacağım baba.” “Sure, I will do it, dad” naka ngiting sagot ko sa kanya. Na tawa naman siya sa naging sagot ko at bahagyang tumango.

“Oğlum, beni gururlandır.” “Make me proud, son”

Sagot niya sa akin. Hindi naman ako sumagot sa kanya at umalis nalang ako sa opisina niya. Hindi ako bumalik sa opisina ko. Dumiretso ako sa labas at agad na sumakay sa kotse ko.

Balak kong puntahan ang kapatid ko, hindi naka tira kasama namin ang kapatid ko, I need to make her safe away from my father’s eyes. Ayoko siyang dalhin sa pilipinas at pa alagaan sa mga kamag anak ni mama na nasa pilipinas.

They are also greedy like my father, kaya hindi ko alam kung kanino nag mana si mama dahil ibang iba ang ugali niya sa mga kamag anak niya.

Mahaba ang naging byahe ko dahil tina tago ko talaga, well I am also aware that my dad can easily find her.

Pag dating ko sa bahay ni Selen. Agad akong kumatok sa pintuan ng bahay niya,

“Who’s there?” agad kong na rinig ang boses niya. Na tawa naman ako nang makitang hindi niya agad binuksan ang pintuan ng bahay niya.

“It’s me Selen,”

“Kuya!” sigaw niya nang ma rinig ang boses ko. Na tawa naman ako lalo sa kanya at agad niyang binuksan ang pintuan ng bahay niya.

“I miss you kuya!” naka ngising sagot niya sa akij at agad niya akong niyakap.

Napa ngiti naman ako sa kanya at agad ko siyang niyakap pa balik.

“How are you, Selen?” naka ngiting tanong ko sa kanya.

“I am fine kuya! How about you? Buti naka dalaw ka here,” naka ngiting sagot niya sa akin. Nginitian ko naman siya.

“I missed you, that’s why I am visiting you here,”

“Well? Buti nakapag luto na ako, kain na tayo?”

“Sure, na miss ko na ang mga luto mo,” naka ngiting sagot ko sa kanya. Ngumiti naman siya sa akin at agad akong hinila papunta sa kusina.

She chose a small house for her dahil siya lang naman daw mag isa kaya hindi niya kailangan ng malaking bahay. Minsan lang akong duma dalaw sa kanya.

“What can you say about living in the philippines?” tanong ko kay Selen pagka upo namin. Agad naman siyang napa tingin sa akin, nag niningning ang mga mata niya.

“We will live in the philippines, kuya?” naka ngiting tanong niya sa akin.

“I am still thinking about it,” sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin at bahagyang napa ngiti.

“Really kuya?” naka ngiting tanong niya. Tumango naman ako sa kanya.

“I am still thinking about it, i want you to be away to dad,”

“Why? May ginawa na naman ba siya?” tanong niya sa akin. Agad naman akong tumingin sa kanya at umiling.

“Wala pa naman, but he threatened me earlier,”

“Kaya ka nandito ngayon,” sagot niya sa akin. Agad naman akong tumango sa kanya.

“Yeah, that’s why I am here,” sagot ko sa kanya.

“Ano bang inuutos niya sa’yo?”

“Nothing important,” sagot ko sa kanya. Nilagyan ko nang pagkain ang plato niya.

“Thank you kuya,” naka ngiting sambit niya sa akin. Tinanguan ko naman siya.

“But you want to live in the philippines?” tanong ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin.

“Yeah, I feel alone here, sa philippines kasi marami akong pwedeng maka salamuha,” naka ngiting sagot niya at nag simula nang kumain.

I instantly felt guilty because of what she said. Hindi ko intensyon na ikulong siya rito at ilayo siya sa akin pero kapag nasa bahay siya kasama namin ay hindi siya titigilan ni dad, siya ang gina gamit ni dad para i blackmail ako.

Alam kong na iintndihan niya kung bakit hindi siya pwedeng sa bahay tumira, pero hindi ko pa rin ma iwan minsan ang ma guilty.

I want her to live the best out of her, and I think her living in the philippines will make her happy.

“Pack your bags, we will soon go to the philippines,”