The Veil of Vengeance

Chapter 12

After the wedding ceremony of my wedding with Eren, we are now having dinner with Erikson and Tati, we decided to make our wedding simple. We both don’t want a grand wedding.

“I invited my sister, if you don’t mind,” sambit ni Eren sa akin. Agad akong lumingon sa kanya.

“I don’t, where is she?” tanong ko pa sa kanya. I also wanna meet his sister.

“I am here, hi ate Ekaterina,” naka ngiting bati niya sa akin.

I saw a girl standing near us, she is wearing a floral dress, her hair was braided, and she was wearing simple make up.

“Hi, you must be my husband’s sister,” naka ngiting bati ko sa kanya. Agad itong tumango sa akin at inabutan ako nang isang box.

“Yes, I brought a gift for you, this is not much compared to the gifts you received but, I hope you will appreciate it, ate,” naka ngiting sagot niya sa akin. Agad naman akong ngumiti sa sinabi niya.

Pinag masdan ko ang puting box na may linya ng mga pink roses.

“I appreciate your gift, thank you, what is your name?”

“Sorry, hindi ko pa pala na sabi ang pangalan ko, I am Ece Selen Karahan, you can call me Seren, ate,”

“Sure, hi Selen,” bati ko sa kanya at nakipag beso sa kanya.

“Congratulations on your wedding, I hope kuya will take care of you ate,” naka ngiting sagot niya sa akin. Agad naman akong na tawa sa sinabi niya sa akin at bahagyang napa iling.

“These are my friends, Tatiana and Erikson,” pakilala ko sa dalawang kaibigan ko.

“Hello po, you can call me Selen,” naka ngiting sambit ni Selen. Kinawayan naman siya ni Tati habang ngumiti lang si Erikson.

Ilang sandali pa ay nag simula na kaming kumain.

“Your sister is so sweet,” bulong ko kay Eren. Tipid naman itong lumingon sa akin at na kita ko ang bahagyang pag angat ng labi niya dahil sa sinabi ko.

“I hope you will treat her gently,” sagot ni Eren sa akin.

“Of course, she is my sister in law,” sagot ko sa kanya.

Tumango naman siya sa akin at nilagyan niya nang pagkain ang plato ko. Tahimik akong tumitig sa gina gawa niya. I did not expect him to be this kind to me. Like how a good husband would do on her wife.

“Thank you,” mahinang sambit ko sa kanya pagka tapos niyang lagyan ng pagkain ang plato ko.

“Ang sweet naman ni Eren,” naka ngiting sambit ni Tati. Hindi naman sumagot si Eren sa sinabi ni Tati at bahagyang napa iling.

“That’s just the bare minimum, Tati,” seryosong sambit ni Erikson. Halata sa boses ni Erikson ang pagiging seryoso, kanina pa siya seryoso at hindi ko naman siya pina pansin dahil ganyan naman siya minsan.

Minsan na siyang na tatahimik nalang bigla kaya kapag tahimik siya ay hina hayaan namin siya sa mga oras na ganoon.

“Erikson is right, Tatiana. This is just the bare minimum, as Ekaterina’s husband, it is my obligation to take care of her with all my might,” Eren said coldly. The slight tension in our place didn’t left my ear.

Huminga ako nang malalim.

“Just eat you guys,” sambit ko sa kanila. Tumango naman si Erikson sa sinabi ko at tahimik na bumalik sa pag kain niya.

“Edi kay Erikson ka na titira niyan?” naka ngusong tanong ni Tati sa akin. Agad naman akong tumango sa kanya.

“Yeah, we will live together now,” sagot ko sa kaibigan ko.

“Ganoon? Nakaka lungkot naman,” naka ngusong sagot ni Tati.

Bahagya naman akong na tawa dahil kapag tumira na ako sa iisang bubong ka sama si Eren ay ma iiwan na siyang mag isa sa bahay na binili namin.

“You can live with Erikson, Tati,” suhestiyon ko. Agad namang napa ngiwi si Tati sa sinabi ko.

“Girl, are you even serious right now?” nata tawang tanong niya sa akin. Agad naman akong napa iling sa kanya.

“Yeah, I am,” tuma tangong sagot ko sa kanya.

“It is inappropriate for a woman to live with a man under the same roof if they are not in a relationship,” seryosong sambit ni Eren sa akin. Napa nguso naman ako sa sinabi ni Eren sa akin.

“They are close,” I said as a matter of fact.

“It’s still inappropriate, Ekaterina,” seryosong sagot niya sa akin. Napa ngiwi naman ako sa sinabi niya sa akin at bahagyang nag kibit balikat.

“Close nga sila, ang tagal na nilang magka kilala,” bulong ko sa kanya at bahagyang yumuko para ma rinig niya ako.

Agad naman siyang umiling sa sinabi ko.

“You can live with us, Tati. if you want,” offer ni Eren. Agad namang napa ngiwi si Tati sa sinabi ni Eren.

“Ayoko, maging third wheel pa ako sainyong dalawa, besides ma iinggit lang ako, kaya no thanks nalang siguro,” sagot ni Tati. Agad ko naman siyang sinamaan nang tingin.

“Ayaw mo na ba akong kasama sa iisang bahay?” naka taas nag kilay na tanong ko sa kanya.

Napa iling naman siya sa sinabi ko.

“Ayoko, may asawa ka na girl, hahanap naman ako nang sa akin,” sagot niya sa akin. Napa iling naman ako sa sinabi niya sa akin.

“As you wish girl,” naka taas ang kilay na sagot ko sa kanya.

“Kuya, I want to enroll here,” sambit ni Selen. Napa tingin naman kami sa kanya.

“Sure, choose any school you want,” sagot ni Eren sa kanya.

“I don’t know anything about this place kuya,” nahihiya niyang bulong sa kuya niya. Agad naman akong napa ngiti sa sinabi niya.

“I can accompany her,” naka ngiting sambit ko. Napa tingin naman si Selen sa sinabi ko.

“Really ate?” naka ngiting tanong niya sa akin. Tumango naman ako sa kanya.

“Yes, I can do that,” sagot ko sa kanya.

“Thank you!” naka ngiting sagot niya sa akin. Nginitian ko naman siya

“Are you sure you can do that?” tanong sa akin ni Eren. Napa tingi naman ako sa kanya nang nag tatakha.

“Why not?” nag tatakhang tanong ko sa kanya.

“I assumed you are b usy,’ sagot niya sa akin.

Agad naman akong umiling sa kanya.

“I can make time for her,” sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa sinabi ko.

“Thank you, I can’t take care of her for now, I am busy handling affairs on my company here in the philippines,” sagot niya sa akin. Agad naman akong ngumiti sa kanya.

“Not a problem, she’s a family now,” sagot ko naman sa kanya.

Na tapos ang dinner naming lahat, since we are in a restaurant ay pa iba iba kami nang daan pa uwi. Dahil wala pang condo na napipili si Selen ay sa bahay muna siya titira ka sama naming dalawa ni Eren.

Pag dating namin sa bahay ay agad na pumasok si Selen sa kwarto niya na tinuro ko. Na iwan kaming dalawa ni Eren sa may sala.

“Which room will you sleep in?” tanong ko kay Eren.

“Main bedroom,” sagot niya sa akin. Hindi naman ako sumagot sa kanya.

Since we are husband and wife now, wala naman akong ma gagawa kung gusto niyang sa main bedroom matulog, hindi ako sanay ma tulog sa guest room kaya kailangan kong mag tiis katabi siya sa kama.

“Okay,” sagot ko sa kanya at umakyat na ako papunta sa kwarto ko.

Ilang sandali pa ay sumunod na rin naman siya sa akin.

“Will you be comfortable if we will be sleeping in the same bed?” he carefully asked me. I looked at him coldly, then after I shocked my head.

“No, I won’t” sagot ko sa kanya pagka raan nang ilang sandali.

Tumango naman siya sa sinabi ko at bahagyang napa buga nang malalim na hininga.

“Thanks, sleep early, I will be finishing the remaining work I have for today,” sambit niya sa akin. Hindi naman ako sumagot sa kanya at hinayaan ko siyag lumabas nang kwarto.

After weeks of living with him before our wedding, isa lang ang napansin ko sa kanya.

He is a damn workaholic, kung workaholic ako, mas malala siya. I know when to stop working and take a break pero siya ay hindi niya alam ang salitang break.

He will work until he gets tired, o kahit pagod na siya basta alam niyang may kailangan pa siyang tapusin ay tatapusin niya ito, no matter what it takes.

He won’t stop until he is satisfied. Napa buntong hininga nalang ako sa na isip ko at binura ko nalang siya sa utak ko. Ayoko na siyang isipin. Kung anong gusto niyang gawin sa buhay niya ay pwedeng pwede niyang gawin kahit na mag asawa na kaming dalawa.