The Veil of Vengeance

Chapter 5

“Madam, podpol'nyy biznes idet gladko.” “Madame, the underground business is running smoothly,”

I looked at my men who reported to me. I nodded my head at him.

“Otlichno, prosto ubedites', chto vso proydot gladko, i isklyuchite vsekh, kto budet somnevat'sya v nashem biznese.” “Good, just make sure that everything will run smoothly, eliminate anyone who will question our business”

Malamig kong sambit dito. Tumango naman siya ka agad sa akin

It’s been years since I inherited this specific business, my parents own a massive amount of business but people don't know is they are hiding a business underneath their massive companies around the world.

My parents own illegal businesses and now I am handling it all alone, ito ang mga negosyo na gustong ma kamkam ng uncle ko. Hanggang ngayon ay ma tyaga pa rin siya sa pag hihintay kung saan niya ma kukuha sa akin ang pag hahandle nito.

No one knows this kind of business that I am handling, not even Tati and Erikson, I chose to hide this to them to make them safe. Ayokong ma damay sila kng malaman nila kung gaano ka delikado ang mundong gina galawan ko.

“Madam, glava sem'i Alarezo khochet vas videt'.” “Madame, the head of the Alarezo family wants to see you”

Napa tingin ako sa sekretarya ko nang bigla itong sumulpot sa harapan ko.

“Za chto?” “For what?”

“On skazal mne, chto eto vazhno, madam, ya poprosila yego vyskazat' svoi opaseniya, chtoby ya mogla vam pomoch', no on ne khochet, on ochen' khochet vas uvidet'.” “He told me it is important madame, I told him to say his concerns so I can rely it to you, but he doesn't want to, he really wants to see you” nanginginig na sagot ng sekretarya ko.

Napa buntong hininga nalang ako at sinenyasan ko na ito na papasukin na ang gustong maka usap ako.

It’s not a secret that lots of my employees fear me, I am known as the most brutal and young heiress of this underground community.

“Dobryy den', madam. Nadeyus', vy ne vozrazhayete, chto ya priglashayu vas na vstrechu.” “Good afternoon madame, I hope you don't mind me asking for your presence”

Naka ngising sambit ng matandang nag hahanap sa akin. Hindi naman ako sumagot sa kanya at hinayaan ko siyang mag salita. Mahal ang mga salita ko.

“Vyrazite svoyu ozabochennost” “State your concern” malamig na sagot ko rito.

Na bitin naman ang ngiti niya nang mag salita ako.

“YA khochu predlozhit' vam brak po vzaimnomu soglasiyu: vydayte zamuzh moyego syna, i my otdadim vam polovinu nashego bogatstva.” “I want to offer a marriage in convinience, marry my son and we will give you half of our riches”

Bahagya akong na tawa sa sinabi niya sa akin. Umayos ako nang upo sa kina uupuan ko.

“Ty ser'yezno?” “Are you serious?” nata tawang tanong ko sa kanya.

“Da, yest' problema?” “Yes, is there a problem?” nag tatakhang tanong nito sa akin.

Ngumuso ako sa kanya at tinignan ko siya.

“Mne ne nuzhny tvoi bogatstva, mne ne nuzhen i brak, tak chto, yesli ty vso yeshcho dorozhish' svoyey zhizn'yu, ubiraysya ko mne i zaberi s soboy svoyu chepukhu.” “I don't need your riches, I don't need marriage too, so if you still love your life, remove yourself into my face and bring your nonsense with you”

Pagod na sagot ko sa kanya. Ang daming offers na puma pasok sa mails ko para sa kasal. Pagod na akong mka basa na gusto nila akong maging daughter inlaw, iisa lang naman ang rason kung bakit gusto nila na ako ang maging asawa ng mga anak nila.

Nanatili akong nasa opisina ko, hanggang sa napag desisyunan ko na umalis na. Since this is an underground business, our company is hidden in the eyes of the government.

Agad akong umuwi sa mansyon at napa taas ang kilay ko nang ma kita ko si Vasilisa na nasa pool area ka sama ang mga kaibigan niya.

“Yekaterina, ty zdes'.” “Ekaterina, you're here” matamis ang ngiting sambit ni Vasilisa sa akin.

Tinaasan ko naman siya nang kilay.

“”Eto moy dom, Vasilisa. Konechno, ya budu zdes'.” “This is my house, Vasilisa. Of course I will be here” I said as a matter of fact. Tumaas naman ang kilay niya lalo na nang tumawa ang mga kaibigan niya.

“Yekaterina, kak idut dela u tebya?” “Ekaterina, how's your business so far?” naka ngiting tanong sa akin ng kaibigan ni Vasilisa.

Tinignan ko naman ito at bahagyang kinunutan nang noo.

“YA tebya znayu?” “Do I know you?” seryosong tanong ko sa kanya. Napa tingin naman silang lahat sa akin.

“Grubyy” “Rude” he murmured. Inirapan ko lang silang lahat at tinalikuran ko na sila.

Pagka pasok ko sa loob ay agad akong umupo sa mga sofa, hindi ko alam ay sinundan pala ako ni Vasilisa.

“Pochemu ty tak grubo obrashchayesh'sya s moimi druz'yami? Prints obidelsya na tvoi slova, on prosto vezhlivo poprosil!” “Why are you so rude to my friends? Prince got offended by what you said, he was just asking nicely!” galit na sigaw ni Vasilisa sa akin.

Hindi naman ako sumagot sa kanya. Pagod pa ako galing sa binyahe ko dahil sobrang init kaya hindi kina kaya ng katawan ko.

“Chto, Katya?! Ty mne ne otvechayesh'?!” “What Katya?! you won't answer me?!”

Galit na tanong sa akin ni Vasilisa. Na iinis akong tumingin sa kanya.

“Chto ty seychas, blyat', nesosh'?” “What the f**k are you on right now? “ galit na tanong ko sa kanya.

“Vy grubo oboshlis' s moim drugom!” “You were rude to my friend!” galit na sambit ni Vasilisa sa akin. Napa iling naman ako sa kanya at hindi na ako sumagot pa. Iniwan ko nalang siyang nag ta-tantrums doon sa may sala. Hindi na kami bata pa para ipaliwanag ko lahat sa kanya.