KABANATA 14
1110 Words
SINIMOT ni Jax ang lahat ng likidong lumabas sa akin. Kailangan daw malinis ako bago kami lumabas sa silid na pinagdalhan niya sa akin. Hinayaan ko na lang siya dahil wala na akong lakas upang makipag-argumento pa.
He punished me. Iyon ang sinabi niya sa akin. Una dahil sa divorce kong nabanggit out of nowhere at pangalawa sa pagpapanggap na pakakasalan ko siya sa mismong harap ng dad niya. Wala akong pagpipilian. It will be a big problem kapag hindi naituloy ang kasal naming dalawa. At hindi ko mapapatawad ang sarili ko kapag hindi ko naisakatuparan ang hiling ni dad.
Ngunit sapat ba na dahilan iyon upang tuluyan kong kalimutan ang buhay na mayroon ako? Tuluyan ng magbabago ang buhay sa oras na makasal ako kay Jax. No doubt.
Inayos niya ang damit na suot ko. Wala pa rin kaming kibuan. Tahimik lang siya at hindi ko naman alam ang dapat kong sabihin sa kanya. Lahat ng bahagi ng katawan ko ay tiningnan niya, sinugurong maayos lahat bago ako alalayang bumangon. Kasunod ay marahan niyang hinaplos ang likod ko. Hindi ko alam kung bakit pero bigla na lang niya akong binuhat.
Nagmistula akong batang walang kalaban-laban sa hitsura ko. Kung saan man niya ako dalhin ay hindi ko na pinansin hanggang sa ilapag niya ako sa malambot na higaan. Doon ako napatingin sa paligid ko. Muli ay nasa loob na naman kami ng silid na unang pinagdalhan niya sa akin.
Wait! May daanan papuntang silid na ito galing sa kwartong maraming salamin?
“A-ano ang ginagawa natin dito?” tanong ko. Ayaw kong isipin na may karugtong pa ang pagpaparusa niya sa akin.
“Relax. Wala akong gagawin na hindi mo gusto.”
What did I just hear? As if naman na gusto ko talaga ang mga ginawa niya sa akin.
“You have to rest for a while before I take you in your house.”
“Hindi ako pagod – “
“It’s fine. Just wait for me a little longer. Okay?”
Mahina akong nagbuga ng hangin. Tumagilid ako ng higa patalikod sa kanya. Hihintayin ko na lang siya. Tutal, iyon naman ang bilin niya. I closed eyes. Marahil ay totoo nga ang sinabi niya. Nakakapagod din mag-isip ng mga bagay lalo na at bago sa akin ang lahat.
Sa loob lamang ng isang araw mula nang makilala ko si Jax ay tila nagulo na ang tahimik kong buhay. Paano pa kaya kapag nakasal na kami? Magsasama kami sa isang bahay. Magagawa na niya ang nais niyang gawin sa katawan ko dahil asawa na niya ako. Magiging bahagi ako ng De Guia family pagkatapos ay kasama niya ako sa bawat business affairs niya… ‘yon ang kung pahihintulutan niya. Magkakaroon kami ng anak at magiging isang tunay na pamilya hanggang sa umabot na tumanda ako na kasama siya.
Makakaya ko kaya ‘yon? Magagawa ko bang maging masaya na kasama ang lalaking sa unang beses ko lang makita ay may nangyari na agad sa amin? Bagama’t hindi pa niya tuluyang nakukuha ang bataan ko, nakita na naman niya ang pribadong bahagi ng katawan ko at nahagkan na rin!
Dahan-dahan kong iminulat ang mata ko nang may marinig na kung ano. Ano ba kasi ang ginawa ni Jax at pinaghihintay niya ako? Wala naman akong narinig na bumukas na pinto kaya malamang nandito lang siya sa loob ng silid.
Marahan akong pumihit sa direksiyon niya at ganoon na lang ang panlalaki ng mata ko kasabay ng pagtakip ng kamay ko sa bibig. Tila naulit ang nasaksihan ko kanina sa sarili kong silid!
“W-what are you doing?” mahinang usal ko. Sunud-sunod akong napalunok.
“Ah! Maddie! Baby!” malakas niyang ungol habang tumataas-baba sa tila tigas na tigas niyang pagka****ki. Nakapikit ko siya habang nakaupo sa pang-isahang upuan sa gilid ng kama na may maliit na mesa.
Kitang-kita ko ang butil-butil na pawis sa noo niya na dahan-dahang naglandas sa mukha niya. He looked like he’s in so much pain while doing it. Hindi man lang siya natinag kahit nan ang tanungin ko siya dahi tutok na tutok ang isip at diwa niya sa ginagawa.
Kulang na lang lumabas na ang kabuuan ng mata ko sa kakatitig sa kanya. At hindi na rin ako natigil sa kakalunok. Pakiwari ko ay natuyuan na ako ng laway habang pinapanood ko siya. A tingling sensation ran through my system. Sh*t! Bigla akong nag-iwas ng tingin.
“You don’t have to do that, baby,” aniya sa kabilang ng pagkawala ng mabibigat na paghinga. “You can watch me for all you want. For as long as you want…”
Nilalabanan ko ang sarili kong muli siyang tingnan. “Stop it, Jax. I want to go home.” Hindi ko na kayang tagalan pa ang mga bagay-bagay na nakikita ko kapag kasama ko ang lalaking nagmulat sa akin sa malayang pagnanasa.
“Why? You don’t like what you are seeing?” Sinundan iyon ng mahinang pagtawa. “It’s literally your fault, Maddie.”
“What? How?” nalilitong tugon na naging dahilan upang muli ko siyang lingunin.
Sa anggulong iyon ay bumilis pang lalo ang kamay niya sa pagkakahawak sa kanyang maselang bahagi kasabay ng pag-ungol ng malakas. Lihim akong napamura dahil kitang-kita ko ang pagpulandit ng katas niya habang liyad na liyad siya. Tumagal iyon ng ilang segundo hanggang sa maging normal ang kanyang paghinga.
“You are solely the reason why I am doing it. I c*m for you, Maddie.” He smirked and winked at me. “The more I see you, the more I can’t control myself. Maybe your mom was right. Let us not see each other for the meantime until the day of our wedding.” Inabot niya ang isang maliit na box sa mesa. Humugot siya ng ilang tissue paper at marahang ipinunas sa kahabaan niya. “You have to take responsibility on me.”
Inayos na niya ang sarili niya saka lumapit sa akin. Sa puntong iyon ay ramdam ko ang pagkabog ng dibdib ko. Tila umaatungal iyon dahil katabi ko na si Jax.
“I still can wait to eat you myself after our wedding, baby. So, you have to brace yourself. Atleast, I’ve warned you, Maddie.” Inilahad niya ang kamay niya. “Tara, ihahatid na kita pauwi.”
Mariin niya akong tinitigan at hindi ko na nagawa pang tumanggi. Maingat niya akong inalalayan at tinulungan pang ayusin ang suot kong damit.
“You’re fine and you’re so beautiful in my eyes, Maddie. I’ll see you in my dream.”
Parang gusto ko ng mawalan ng malay dahil sa sinabi niya. For sure, ako ang hindi makakatulog ng hindi maayos. D**n!
- Writer
