Humangos papalapit sa amin ni Mateo si Tiya Isabel. Puno ng luha ang kanyang mukha pero kitang-kita sa ngiti niya ang tuwa nang makita ang pinakamamahal na apo. Malamang na parang nabunutan ng tinik sa lalamunan si Tiya Isabel nang marinig ang tawag ko sa kanya kanina. Mas nauna pa nga siya sa amin na makarating sa headquarters. Agad niyang niyakap si Mateo. Nakakatuwa dahil, kitang -kita kung gaano kamahal ni Tiya Isabel ang anak ko. Sa tingin ko, mas mahal na niya ito kaysa sa akin. Pinaderetso namin sila Mateo sa ospital. Wala naman akong nakitang kahit anong galos o problema sa anak ko. Pero mas mabuti na rin ang makasigurado. Nag-presenta naman si Hanselie na siya na ang sasama sa mag-lola.
“Ito ba ang ginamit nilang sasakyan?” tanong ni Captain Ross sabay abot sa akin ng isang pape
