แอเรียลกลับจากโรงพยาบาลตั้งใจว่าจะมาสูดกลิ่นหอมจากชุดนอนของวาเนสซ่าสักหน่อย ทว่าเมื่อมาถึงเขากลับพบว่าชุดนอนที่อยู่บนเตียงข้างหมอนนั่นมันหายไปอย่างไร้ร่องรอย แอเรียลเดินหาทั่วห้องแต่ก็ไม่พบ เขาจึงโทรสอบถามกับฝ่ายซักรีดของคฤหาสน์
“ชุดนอนบนเตียงไปไหนใครเอาไป”
“ชุดทุกชุดที่ค้างซักเอาไว้ถูกนำมาซักรีดและเก็บเข้าที่หมดแล้วค่ะ”
“บ้าเอ๊ย! ทำไมไม่ถามก่อนหา!” แอเรียลหัวเสียอย่างนัก หากอารมณ์ดีก็บ้าแล้ว ชุดนอนทั้งชุดมันคือลมหายใจใหม่ของเขาเลยนะ แล้วคืนนี้เขาจะนอนได้ยังไงล่ะ?
“ขอประทานโทษค่ะดิฉันเห็นว่าชุดใช้แล้วเลยคิดว่านำไปซักได้”
แอเรียลรับฟังแล้วก็กดตัดสายไป เขาเดินวนไปวนมาในห้องนอน กำลังคิดหาทางออกให้ตัวเอง และก็มีหนึ่งความคิดที่ดีที่สุดแต่เขาต้องละทิ้งศักดิ์ศรีโดยการไปงอนง้อวาเนสซ่าอย่างที่สามีควรทำ
แต่แอเรียลจะทำแบบนั้นได้ยังไง?
แต่ถ้าไม่ทำก็ต้องนอนเดียวดายและต้องอาเจียนอย่างหนักหน่วง
