**********
Karanlık odanın içerisinde pencerenin panjurlarından ince ince sızan gün ışığından başka hiçbir ışık emaresi yoktu. Deri koltuğun üzerine uzanmış adam, sağa sola hareketlerinde çıkan seslerden rahatsız olsa da tavandaki pürüzleri izlemekten bir an bile ödün vermiyordu. Yaşadığı ve yaşattığı şeyleri düşünüyordu uzun uzun. Vücut yorgunluğundan ziyade beyin yorgunluğu vardı üzerinde. Zihin yorgunluğu her şeyden daha fazla rahatsız edici bir durumdu onun için. Düşünüyordu ve daha fazla düşünmesi gerektiğini bilerek beynini zorluyordu. Girdabın içinde, mahzenin dibindeydi. Karaydı her şey gözünde. Geçmişi, anı, geleceği... Siyah bir mürekkep gibi etrafa dağılmak, kaderinin çizdiği yörüngede etrafındakileri de karartmak istemiyordu.
Adamın bahtı bir nesnenin güneş ışığındaki yere d
