ร่างบางกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ นัยน์ตาฉ่ำปรือเอาแต่จับจ้องกางเกงในปริศนาไม่เลิก คิดทะลึ่งตึงตังจินตนาการไปว่าเจ้าของมันน่าจะไซซ์เท่าไหร่ จะไม่ให้คิดได้ไงก็เฉพาะเป้ากางเกงตุงขนาดนั้น ดีไม่ดี...ยังไม่ซักด้วยซ้ำ
เธอไม่รู้เลยว่าท่าทางและสีหน้ากำลังอยู่ในสายตาหนุ่มข้างห้องทุกอย่าง เขามองตั้งแต่แรกแล้วอดไม่ได้ที่จะกลั้วขำในลำคอ แต่ว่า!
“แบบนี้ต้องดมพิสูจน์” เธอก่นบ่นไม่รู้ว่าพูดจริงหรือพูดเล่น แต่จู่ ๆ ก็ก้มลงไปทำท่าทางเหมือนจะหยิบกางเกงใน ฝ่ายชายจึงรีบโพล่ง
“อ้าว ทำไมกางเกงในไปอยู่ตรงนั้นวะ”
คนได้ยินหันขวับไปหา ก่อนที่มือจะแตะโดนของบนพื้น
“...ของนาย?” ถามจบหันกลับมามองกางเกงในอีกรอบ ยืดตัวยืนเต็มความสูง หันไปมองคนยียวนด้วยสายตาจริงจังพร้อมกับกอดอก
“ทำไมกางเกงในของนายมาอยู่ตรงนี้” เสียงจูนจะยานครางหน่อยเพราะอาการมึนเมายังมีอยู่ คนถูกถามเห็นนัยน์ตาคู่สวยหวานหยาดเยิ้มเจือแดงนิด ๆ ก็เดาได้ทันทีว
