ปั้ง!!
เกิดเสียงดังอีกครั้งซึ่งคราวนี้ไม่ได้มาจากระเบียงแต่เป็นประตูห้อง ทั้งคู่สะดุ้งโหยงยังไม่ทันหันไปมอง จู่ ๆ ก็มีร่างดำทมิฬพุ่งเข้าใส่ใช้ฝ่าเท้าหนาถีบตัวคนนั่งคร่อมกลิ้งไม่เป็นท่าไปกับพื้น ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมาก
จูนไม่ได้สนใจคนมาใหม่ ตัวเองเป็นอิสระปุ๊บก็หยัดกายลุกขึ้นนั่ง ใช้มือถูกมัดรวบสาบเสื้อปิดบริเวณหน้าอก จากนั้นดึงผ้าออกจากปากพลางหันไปมองสถานการณ์เบื้องหน้า
ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างยามเห็นแผ่นหลังใครคนหนึ่งเป็นฝ่ายคร่อมบนตัวไอ้ต้าแล้วรัวหมัดไม่ยั้ง เสียงร้องโอดครวญดังระงมผสานไปกับเสียงกำปั้นไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
เสี้ยววินาทีก็มีชายแปลกหน้าอีกหนึ่งวิ่งพรวดเข้ามาในห้อง เขาหันมามองร่างบางบนเตียงก่อนจะเข้าไปห้ามคนรัวหมัด โดยสอดแขนทั้งสองข้างใต้รักแร้แล้วดึงตัวให้ลุกขึ้นมา
“พอสักทีมึง เดี๋ยวก็ตายห่ากันพอดี”
“ปล่อยดิ กูจะเอามันให้ตาย!!”
“ไอ้เชี้ยทำอะไรคิดเยอะ ๆ หน่อยไปดูผู้หญิงก่อน เด
