เช้าต่อมา
หญิงสาวแต่งตัวไปทำงานเหมือนเคย อาการหวัดหายเป็นปลิดทิ้ง เหลือเพียงช่วงล่างเท่านั้นที่ยังคงเจ็บหน่วง ๆ ต้องเดินขาถ่างเอา
‘ให้ตาย! นายนั่นทำอะไรกับฉันเนี่ย เอาแขนยัดเข้ามาหรือไง ทำไมยังปวดท้องน้อย’ เธอก่นบ่นขณะกำลังกวาดสัมภาระส่วนตัวใส่กระเป๋าสะพายด้วยท่าทางรีบเร่ง
มานึกดูแล้ว...เธอจำอะไรเกี่ยวกับเรื่องเสียซิงไม่ได้เลย โดยเฉพาะไอ้แท่งที่มันเสียบเข้ามา มันใหญ่ขนาดไหนกันนะ...49 50 ให้มากสุดก็คง54 จะถามตรง ๆ ก็ไม่กล้า กลัวคนยียวนจะคิดว่าตนไม่มีความเป็นกุลสตรี แม้จะไม่ได้เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ แต่น้อย ๆ ก็ยังมียางอาย
ทุกอย่างครบจบใส่กระเป๋าเรียบร้อย ก็เปิดประตูออกจากห้อง ทว่า! ดวงตาคู่สวยเหลือบไปเห็นร่างสูงในเสื้อเชิ้ตสีขาวยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่ก่อนแล้ว
“นายมายืนทำอะไร” เธอทักในขณะปิดประตูห้อง แล้วหันไปจ้องเขาด้วยสายตาเค้นต้องการคำตอบ
“กว่าจะออกมา” เจ้าของเสียงมองด้วยหางตา ก่อนจะ
