Xyra Eunice POV
"Why did you come back? I thought you have left already." I asked Travis. Yes, it was Travis who helped me earlier.
I don't understand these lingering feelings inside me pero alam kong hindi na ito normal.
"Don't think of me going back just because of you. May hinahanap lang ako. Nahulog pala at nong nakita ko, I heard some noise kaya I got curious and then ayon, nakita ko kayo." He responded. But it sounds defensive.
"Then why are you helping me? You could have left after you found the thing you were looking for." Saad ko na lang.
Kasi diba? Pwedi naman syang umalis nalang.
"Alam mo, saying thank you won't hurt you." Pilosopong tugon niya.
"Well, first of all, I did not ask for your help. And I'm not that un-grateful person noh! Kaya, salamat. Thank you for saving me." I sincerely said.
"Tsss..." He hissed.
Alam ko naman na he really come back to see me. I am not assuming nor expecting something else, but I won't buy it when he said he was looking for something else.
"And oh! Why does it seem like they know you? And the fact na parang takot sila sayo?" I asked confusedly.
"None of your business." He answered, seriously.
"Dali na kasi. Travis naman oh, I'm curious and it's killing me!" Pagda-drama ko na parang isang bata na inagawan ng lollipop.
"Fine! Stop being childish 'cause you're married now..." Tugon niya.
"Dali na kasi... Kilala mo ba sila?" I asked.
"They are Ivan Guerrero's men. Your ex-fiancé." He seriously answered.
As expected earlier. Tama talaga mga hinala ko.
"Did they know you are my husband?" I asked.
"I'm not sure but given the fact na andon ako kanina, maghihinala na yon." He answered.
Alam ko naman na they're haunting the man na napangasawa ko. And I'll do everything to protect him kahit isang napakalaking peke lang ang kasal namin.
Nang makarating kami kung saan naka park ang kotse niya, naalala kong natamaan pala ng bat ang likod niya.
"Does it hurt? Your back..." Nahihiyang tanong ko.
"It stings a bit, but I can handle it." Tugon niya.
"May I see it?" Takog ko pa uli.
"No need." He answered.
"Dali na! Para titingnan lang eh!" Tugon ko naman.
"I said, no need." Pagmamatigas niya.
"Arte naman! Bakit? Napakapangit na ba ng likod mo at nahihiya kang ipakita?" Tanong ko naman with my nakakalokong pang-aasar.
"Tsss..." Tugon niya lang and the next thing he did, I did not expect it that way.
"Ano ba yan! Mag damit ka nga?!" Reklamo ko at pumikit. Hinarang kopa mukha ko ng dalawang palad ko.
"Open your eyes." He commanded.
"Anong open your eyes ka dyan! Bakit ka naghubad ng damit?!" Reklamo ko naman.
"Are you nuts?! You said you'll look into my back tapos ngayon pa inosente ka pa dyan..." Seryusong tugon niya.
"Kailangan talaga maghubad? Pwedi naman itaas lang ng kaunti ang shirt mo sa likod ah?!" Sagot ko naman.
"Fine! Now, open your eyes woman..." He then said.
I slowly open my eyes, and I feel relieved na naka shirt na uli siya. Sira ulo talaga tong lalaki na ito.
Tumalikod na siya at tinaas niya unti ang shirt niya. At least diba, likuran nya lang nakikita ko.
I am amazed how beautiful his back is. Hinawakan ko ang peklat na sa tingin ko ay hiwa ng katana. Saan naman niya to nakuha?
The black rose is also mesmerizing. Pero bakit black?
"Are you enjoying the view? I thought titingnan mo yong napalo ng bat kanena?" He teasingly said.
"San mo nakuha tong peklat na ito? And why is your tattoo in black?" I asked, curiously.
"Accident before...And that black rose, makukulayan din yan, soon." He answered.
I did not bother to ask more regarding the scar. I have my ways to know what happened. It's the least of my priority for now but I can spare some time para sa kanya.
"Ayan, ayos na ako. Medyo may pamamaga lang so, pagkauwi mo, just apply hot compress first then e-cold compress mo. After naman, lagyan mo ng ointment." Tanging saad ko nalang.
"Thanks!" He answered. Which actually made me smile. Akalain mo, nag thank you at sa kalmadong boses pa.
Humarap siya sa akin saka ako nilapitan. What is he doing...
Hinawi nya buhok ko at nilagay sa kanang tenga ko bago hawakan ang dalawa kong balikat.
I did not expect it, but it melts my heart. He just kissed me on my forehead and said, "I'm glad you're safe my Queen."
I am speechless. I can't utter any single word. My heart beats wildly. Holly, Molly! Ito ba yong sinasabi nilang 'kilig' thingy?!
"Let's go, Xyra. Ihahatid na kita." Travis said at nagsimula ng maglakad patungo sa kotse niya. It's just few steps lang naman from where we are standing just a while ago.
Lumakad na rin ako at I stop him by grabbing his right arm. He turned around to face me.
"Ah, ano kasi, ahm, ayos lang, Trav. Salamat." Panimula ko.
"No. Baka balikan ka nila." Pag-aalalang tugon niya.
"Don't worry, aalis na din naman ako. Kahit sabay pa tayo." Saad ko naman.
"A no is a NO, Xyra! Sasama ka sa akin o sasama ka sa akin!" Tugon naman niya.
Aba! Anong choice ba yan eh wala namang ibang pagpipilian kundi sumama sa kanya.
"Eh pano ang baby tiger ko?" Tanong ko naman.
"Your baby, WHAT?!" Patanong naman na sagot niya.
"My baby tiger. Paano na sya kung sasabay ako sayo? Iiwan nalang dito? Aba hindi ako papayag noh. Sabay kaming ba-byahe sa ayaw at gusto mo. Ngayon ko na nga lang uli makakasama ang baby ko." Mahabang tugon ko.
"Edi that baby tiger of yours can join us." He seriously suggested.
"No way! How can it be possible!?" I hissed.
"Bakit ka pa kasi nagdala ng tigre?!" Reklamo niya.
Huh?! Ano daw? Sinong nagdala ng tigre dito?
"Wala naman akong tigre na dinala ah... Sira na ba ulo mo? Di naman yan natamaan ng baseball bat kanina..." Tugon ko naman.
"Then who's with you?" He asked.
"My baby nga." I answered.
"Anak? As in ANAK? May anak ka na?!" Tanong naman nya sa di makapaniwalang tuno.
Ang epic ng mukha niya hahahaha.
"Pfff...Wala noh! Grabi ka! What I meant is, my baby tiger, my mot-" Tugon ko naman na pinutol niya.
"Ewan ko sayo. Dyan ka na nga lang. Magsama kayo ng baby mo! Tsss sana sa kanya ka nagpakasal..." Pasigaw na medyo pagalit na saad niya.
He then went inside the driver seat saka pinaharurot kotse niya. Anong problema ng lalaking yon?
Ang bipolar. Kanina ang sweet tapos ngayon ayon, nang iwan talaga. Daig pa ng babae kung mag mood swing.
Wala na akong magawa kundi lumiko sa may kanan kung saan naka park ang baby tiger ko. I started the engine and drive away. HQ na ako de-deretso. Anong oras na baka tulog na mga iyon.
___________________________
Thank you for reading Chapter 16, Mafias! See you again in Chapter 17. || ~Lady Butterfly
All Rights Reserved. @2025 || Please don't plagiarize. Pardon for the typos/errors. I will revisit it and do the necessary edits. Places, scenes, names are all fictional & purely the author's imaginative mind. Any related cases are purely coincidental.