CHAPTER 10: The Talk

984 Words
Xyra Eunice POV Lumabas kami ng cafeteria nina Maxwell at nagtungo sa may soccer field di kalayuan sa cafeteria. "Ano bang sasabihin nyo, Maxwell?" Panimulang tanong ko. "Ano, kasi, Uni, si ano...Ikaw na nga bro." Sagot naman ni Maxwell saka siniko ang kasama niya. "Ah, he-h-ello, Miss Eunice. Nice to m-e-e-t yo-u. I'm Andrew." Saad naman ng kasama ni Maxwell.. "Nice to meet you too, Drew. But what do you guys really want to talk about, privately?" I asked. "Uni, ganito kasi. Si ano, yong bo- ahm si an-o kasi..." Pinagpapawisan na sagot ni Maxwell. "Why are you stammering? It looks like you have committed the gravest sin in the world..." Natatawang saad ko. Sapat na para maiparating sa kanila na they can relax. Panay away nila kung sino ang magsasabi and I'm getting pissed off already. Look, my time is precious lalo na kapag lunch time dahil ang mga alaga ko sa tummy, mag-aalburuto na naman. "Maxwell, I think you know me well enough na I do value my time. And that I hate not being direct. So, if I were you, spill it out now." I said using my deadly commanding tone of voice. Magiging si Queen ako neto ng wala sa oras. "Kasigustokangmakausapnikeilathindikoalamkunganoobakit." Dere-deretsong sagot ni Maxwell. "Ootamamisseuniceinutusanlangkamiupangsabihankanagustokangmakausapnikeil." Tugon din ni Andrew at gaya ni Maxwell, hindi ko rin siya maintindihan dahil dere-deretso din ang pagkasabi niya. "Are you making fun of me?! How am I supposed to understand what you're saying kung ganyan kayong dalawa? Gusto nyo hindi na kayo makapagsalita talaga?" Kunti nalang at sasabog na ako sa inis. "Umayos kayo, sinasabi ko talaga, you'll not going to like when I'm mad." I seriously added. "Gusto kang makausap ni Keil." Deretsong tugon ni Maxwell. "Yon! Maruno naman palang magsalita ng mahinahon eh. Oh, sino ba yang Keil na yan? And bakit kayo ang nandito?" Patanong na sagot ko. "Ang leader ng grupo namin, Uni." Sagot ni Maxwell. "Wala akong pakialam kahit ano pang rank niya o posisyon. Asan ang ugok nayon?" Tanong ko. "Pfff na sa cafeteria Miss Eunice." Sagot ni Andrew. "Aba! Edi isang malaking ugok na nilalang ang Keil na yan. Pinalabas pa tayo?!" Pagmamaktol ko. "What did you just call me?" Isang tigasin at sexy'ng boses sa aming likuran ang aming narinig kaya sabay kaming lumingon. "Excuse me?! Bakit, tinawag ba kita?" I asked the man behind the sexy voice. Oo na, I admit ang husky at sexy ng boses niya. "Tssss... narinig na nga, nagmaang-maangan pa." He murmured. "Hoy Mr. I don't know you, naririnig kita noh. Sino ka ba?" I asked. "Ah, eh, Uni, siya si Keil." Si Maxwell ang sumagot. Bakit parang takot siya. "Oh?! Anong meron kung si Keil siy-Oh My! Keil as in yong ugok na gusto akong makausap? Siya yon?" Tanong ko uli sabay turo kay Keil. Maxwell and Andrew just nodded sabay takbo paalis. Niwan kaming dalawa ng Keil na to. "Oh, ikaw pala si Keil. Anong gusto mong sabihin at gusto mo akong kausapin?" I asked in my most compose and calm voice. "Break off your engagement with Ivan Guerrero." He answered directly without any hint of thinking twice. "And why would I?" I asked him, confusedly. "You're not a good much." He bluntly answered. "And who do you think is my match? You?!" I asked while grinning. "Yes! I mean No. Yes, FVCK! NO!" He answered. Nababaliw na ba tong tao na to? Yes, No daw. And sinabunutan ba naman sariling buhok? "Baliw kana ba?Kung gusto mong magpasabunot, you should have told me earlier at I'm more than willing to-" He cut me off by covering my mouth. "Shhhh... Someone is spying with us." He seriously said. Pinakiramdaman ko ang paligid and he is so damn right. The aura is not from my people. Not even from an ordinary student here in our university. "I think we should go back to the cafeteria." I suggested. It is safe there kasi madaming students at andon mga kasamahan ko. Mas malapit din ito sa pwesto namin ngayon. "No. We should head back to our building." He contradicted. Well, he has a point dahil kung gulo ito, maraming madadamay and kung sa building kami, maraming cctv at walang blind spot. Kaso, medyo malayo sa pwesto namin at gutom na ako. Ganon ba ka lalim ang pagiisip ko nang di ko man lang namalayang nakadikit na ang likod ko sa may puno and this freaking Keil is leaning towards me habang nakatitig sakin. Na concious tuloy ako. May dumi ba ako sa mukha ko. Maayos ba ang mukha ko o baka naman namamawis na noo or ilong ko. "Staring is rude you know." Nasabi ko nalang para maibsan din ang kabang nararamdaman ko. Baliw na yata puso ko. Abnormal na ang t***k ah. "I'm not staring tskkk." Sagot niya sabay iwas ng tingin. "Anong you're not? At sino ba tinitingnan mo dyan?" Saad ko sabay tingin kung saan siya tumitingin ngunit wrong move. Bago paman ako makatinin ng tuluyan, ibinalik na niya ang tingin niya sakin, rason upang magkadikit tungki ng mga ilong namin. And one move, maglalapat na mga labi namin. We just stare at each other's eyes and a lingering emotion burned out. "Ah, eh, Keil? Can you move back?" I asked. "Tssk." He just blured out and when he was about to step back, I lost my balance kaya I grabbed his hand resulting me bumping into his chest and the moment na tumingala ako ay syang pag yuko nya kaya sa kamalas-malasan, naglapat mga labi namin ng mga 3 seconds. ___________________________ Thank you for reading Chapter 10, Mafias! See you again in Chapter 11. || ~Lady Butterfly All Rights Reserved. @2025 || Please don't plagiarize. Pardon for the typos/errors. I will revisit it and do the necessary edits. Places, scenes, names are all fictional & purely the author's imaginative mind. Any related cases are purely coincidental.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD