En önde Refika teyze sonra Nezaket ana en sonda da ben çıktım odadan. Refika teyzenin kadını görür görmez yüzü düştü.
“Ne işin var burada Şule?” diye sordu soğuk ses ile. Adının Şule öğrendiğim kadın onun bu tavrına aldırmadan yanına koyduğu poşeti aldı ve içinden beyaz bir kumaş çıkardı. Kumaşı büyük gururla açarak Refika teyzeye doğru tuttu. Beyaz kumaşın ortasında küçük leke vardı.
Allah`ım hayır. Lütfen. Lütfen.
“Oğlun Lale`yi karısı yaptı Refika. Allah mübarek etsin. ” dedi benim dünyamı başıma yıktığını bilmeden.
Şule salondaki kişilerin yüzündeki şaşkınlık ve hayal kırıklığını görmese utanmadan kolunu kaldırıp dans edecekti. Refika teyzeye öyle mutlu öyle galip bir havayla bakıyordu ki sanırsın çok büyük bir iş başarmıştı. Ben ne mi yapıyordum? Ben düşmemek için tutunmaya yer
