ตอนที่ 3 เปิดตัวตระกูลเตชานันท์ 2

1210 Words

เมียเด็กของเฮียธาม ตอนที่ 3 เปิดตัวตระกูลเตชานันท์ 2 “ทางนี้ค่ะเฮีย” เสียงหญิงสาวโบกมือให้กับธามไธที่กำลังเดินเข้ามาทำเอาหญิงสาวอีกคนที่กำลังเดินตามมามองด้วยความที่ว่าหญิงสาวที่ยืนโบกมือนั้นสวยซะจนออร่าจับ แต่มันก็สมกันดีเพราะว่าชายหนุ่มที่ยืนด้านหน้าเธอนั้นเรียกได้ว่าหล่อเหลาเอาการเลยทีเดียว “ด้านหลังยังหล่อขนาดนี้ด้านหน้าจะขนาดไหน” ใบบัวบ่นอยู่คนเดียว ใบบัวยืนมองชายหนุ่มที่เดินไปหาหญิงสาวพร้อมกับเอามือลูบผมผู้หญิงคนนั้นด้วยความเอ็นดูก่อนนั่งลงและยิ้มให้กัน “เห้อไปทำงานดีกว่า ใครบอกให้ตื่นมาทำงานแล้วมาดูคนเขารักกันเนี่ยเรา” ใบบัวบ่นกับตัวเองพร้อมกับเดินเข้าไปภายในห้างสรรพสินค้าที่เธอทำงานอยู่ “เฮียเจ้าแดนดินยังไม่มาอีกเหรอทำไมช้าจัง คอยดูนะถ้ามาแม่จะเล่นให้” ไออุ่นผู้เป็นน้องถามพี่ชายเมี่อเดินเข้ามา “อย่าแกล้งน้องปล่อยมันเถอะ รู้ๆกันอยู่” ธามไธบอกกับน้องสาวก่อนมองเมนูและเปิดมันไปช้าๆ “เฮียก็เป็นซะอย่างนี้ตามใจมันจนเคยตัว ดีนะที่มันไม่รู้ว่าเฮียให้ท้ายมัน ถ้ารู้มันจะขนาดไหน” ไออุ่นพูดพร้อมกับกอดอกพอเห็นว่าแดนดินน้องชายตัวแสบมาถึงทั้งสองก็เปิดฉากปะทะกันเลยทีเดียว และนั่นทำเอาธามไธถึงกับส่ายหัวเลย เพราะไออุ่นก็ตีแดนดิน และแดนดินก็ใช่ย่อยยอมพี่สาวซะที่ไหนจนกระทั่ง “อร๊ายย !! ไอ้เศษดินดูสิเปียกหมดแล้ว” ไออุ่นกรีดร้องออกมาเมื่อสองคนที่เถียงกันไปมานั้นมือแดนดินดันไปปัดโดนแก้วน้ำและนั่นทำให้เสื้อผ้าของผู้เป็นพี่สาวเปียกปอนไปหมด “เอานี่” ธามไธหยิบทิชชูส่งให้กับน้องสาวด้วยความเป็นห่วง ไออุ่นรับไว้แล้วหันไปมองน้องชายตัวแสบอย่างกินเลือดกินเนื้อ “เสื้อผ้าฉันเปียกหมดแล้วเนี่ย และมีงานต่อด้วยไปเปลี่ยนที่คอนโดคงไม่ทันแน่ นายไปซื้อให้ฉันเลยนะแดนดินทั้งเสื้อนอกและเสื้อในเลย ตายแล้วทำไงดี” แดนดินที่ได้ยินคำสั่งของพี่สาวถึงกับทำหน้าเหวอก่อนที่จะคิดหาทางเอาตัวรอด และคนเดียวที่เป็นตัวช่วยคนสำคัญของเขานั่นก็คือ...“โอเคไปก็ไป ผมไปซื้อเสื้อนอกก็แล้วกัน งั้นเฮียธามไปซื้อชั้นในนะ” พูดจบก็ลุกไปทันทีไม่วายหันมาทำหน้าทะเล้นใส่ธามไธอีก “ดะ เดี๋ยว เดี๋ยวสิ ดินแดน” ผู้เป็นพี่ถึงกับติดอ่างกันเลยทีเดียวก่อนที่แดนดินจะหันมาหา “ผมชื่อแดนดิน ไม่ใช่ดินแดนครับเฮียเรียกให้ถูกด้วย หลายครั้งแล้วนะ” “หมวย เฮียว่า...หมวยไปซื้อเองไหมเอ่อ...” ธามไธทำท่าทางไม่อยากจะไปซื้อให้น้องสาวแต่ว่าไออุ่นมองหน้า “เฮียจะให้หมวยไปเองแบบนี้ได้ไงดูเสื้อสิบางขนาดนี้” “แล้วจะให้เฮียทำไงล่ะ” “เอางี้หมวยไปกับเฮียก็ได้อย่างน้อยเฮียก็ยังบังให้หมวยได้คนที่ไม่รู้ก็คงคิดว่าเราเป็นแฟนกันแหละไปเถอะเฮียขืนช้าไม่ทันการแน่ ” ธามไธแทบจะไม่ได้พูดอะไรก็ถูกน้องสาวทั้งฉุดกระชากลากถูมาที่แผนกชุดชั้นในสตรีทันที “สวัสดีค่ะ มาดูชุดชั้นในเหรอคะ ด้านนี้เลยค่ะไม่ทราบว่าคัพอะไรดีคะ ? ” พนักงานสาวเอ่ยถามพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมาจากการเขียนเอกสารอะไรสักอย่าง แต่ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเป็นใคร “นี่นาย...” ใบบัวชี้หน้าธามไธด้วยความตกใจเป็นอย่างมากเช่นเดียวกับชายหนุ่ม แต่หากว่ารายนั้นกลับเฉย “เฮียรีบเข้ามาสิรออะไร อย่าบอกนะว่าอายไม่ต้องอายหรอกมาเร็ว ทำอย่างกับไม่เคยเห็น” หมวยลากธามไธเข้าไปภายในแผนก “อะไรนะทำอย่างกับไม่เคยเห็น แม่เจ้าผู้หญิงคนนี้ไม่อายอะไรบ้างหรือไงกันะนะ” ใบบัวบ่นอยู่คนเดียวแต่ก็ทำให้ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าจ้องอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ ระหว่างที่รอหมวยนั้นใบบัวหญิงสาวที่ยืนหน้าเคาท์เตอร์ก็แอบมองเป็นระยะเพราะว่าตอนนี้เธอได้ยินชายหนุ่มคุยโทรศัพท์กับผู้หญิง ได้ยินชื่อว่าแก้มๆอะไรสักอย่างนี่แหละ “หึพากิ๊กมาซื้อของ แต่เมียคงโทรตามสินะดูสิคุณๆกับเมียทุกคำเลย หน้าด้านไมมียางอายเอาซะเลย” ใบบัวกระซิบกับเพื่อนที่อยู่ด้านข้างแต่พอหันมาอีกทีกลายเป็นว่าคนที่เธอกระซิบ กลับเป็นธามไธ เขามาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ใบบัวถึงกับตกใจเป็นอย่างมาก “เมื่อกี้คุณว่าอะไรนะ ” ธามไธเอ่ยถามพร้อมกับประชิดตัวหญิงสาวก่อนจะมองมาที่ใบบัวตั้งแต่หัวจรดเท้า “ปะ เปล่า ฉันพูดถึงไอ้บ้าแถวบ้านฉัน ที่มันชอบหนีเมียมันไปควงผู้หญิงอื่น หน้าด้านไร้ยางอายสิ้นดี” ใบบัวถือโอกาสหลอกด่าไปในตัวแต่ไม่ทันที่ธามไธจะเอ่ยอะไร หมวยก็ออกมาเสียก่อน “เรียบร้อยแล้วเฮียไปกันเหอะ อ้อจ่ายเงินด้วยนะแยกกันตรงนี้เลยเดี๋ยวหมวยจะไปเอาเสื้อที่แดนดินมันเพิ่งส่งข้อความมาเมื่อกี้เอง บายนะเฮียแล้วเจอกัน” หมวยพูดจบแล้วเดินตรงดิ่งมาหาพี่ชายพร้อมกับสวมกอดพี่ชายของเธอทำเอาทุกสายตามองมาที่ทั้งคู่เป็นตาเดียวกัน “เนี่ยบัดสีสิ้นดี คนอะไรหน้าตาดีแต่ไม่มียางอาย” “เธอว่าอะไรนะ” ธามไธกระชากมือใบบัวเอาไว้แล้วมอง “ฉันบอกว่า..” ไม่ทันที่ใบบัวจะพูดอะไรเสียงของชายฉกรรจ์สองคนที่เดินมาด้านหลังก็ดังขึ้น “อีใบบัวไหนบอกว่าจะคืนเงินเสี่ยไงนี่ปาไปตั้งกี่วันแล้ว” “เดี๋ยวนะพี่ขอเวลาอีกนิด และฉันบอกแล้วไงว่าห้ามตามมาที่ห้าง” ใบบัวบอกกับชายสองคนที่ยืนหน้าดำคร่ำเครียดก่อนมองมาที่ธามไธ “ไอ้นี่ใคร ? อย่าบอกนะว่ามันเป็นเจ้าหนี้มึงเหมือนกัน” ธามไธไม่ตอบได้แต่มองทั้งสองพูดคุยก่อนจะปล่อยมือของใบบัวแล้วทำท่าจะเดินออกไปแต่ทว่าใบบัวคว้ามือของชายหนุ่มเอาไว้ “อ่อ..เนี่ยเหรอเขาเป็น เป็น เป็นแฟนฉันเองแหละ” ..................................................... หนึ่งคอมเม้นท์เท่ากับหนึ่งกำลังใจนะคะ หากชอบกดเก็บเข้าชั้น และให้กำลังใจนักเขียน หรือจะแนะนำให้เพื่อนๆได้มาอ่านด้วยกันก็ได้นะคะ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more