Chapter 59:
SABRINA
PANAY ang paghinga ko ng malalim upang pakalmahin ang sarili ko. Ayoko nang umiyak. Pakiramdam ko ay pagod na pagod na ang puso ko ngayong araw. I'm tired of everything. Malungkot na binalingan ko si Kuya. Nakaupo ako sa gilid ng kama niya. Kahit na alam kong hindi makakapag-response sa akin si Kuya ay malaking bagay pa rin para sa akin na katabi ko siya. Kahit papaano ay gumagaan ang loob ko.
Napatingin ako sa may pinto nang bumukas iyon at nagulat ako nang makita ko si Mandy. Binigyan niya ako ng maliit na ngiti.
"Nandito ka?" halos hangin ko lang na nasabi.
Tumango siya. "Kinuha nila ang serbisyo ko. Hindi rin naman kasi papayag ang Doctor kung walang personal nurse na mag-aalaga sa kaniya." Humila siya ng upuan para ilagay sa harapan ko. Pinanood ko lang siya h
