เช้าวันนี้นาวินตื่นขึ้นมาอย่างอารมณ์ดี เป็นครั้งแรกที่อาหนุ่มยอมเกเรไม่เข้าบริษัท เพราะต้องการดูแลคนตัวเล็กที่นอนหลับพริ้มอยู่บนเตียง อาหนุ่มลุกขึ้นแต่เช้าเพื่อจัดการเซ็ตอาหารเช้าที่เพิ่มพลังให้กับหลานสาว เพราะเมื่อคืนเธอคงเสียพลังไปเยอะ และเมื่อทำอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว อาหนุ่มก็จัดการปลุกหลานสาวด้วยจุมพิตอันแสนหวาน ม่านไหมงัวเงียตื่นขึ้นมาด้วยรอยยิ้มที่ทำให้ใจผู้เป็นอากระตุกวาบทันที
“ตื่นมากินข้าวก่อนตัวเล็ก” นาวินยิ้มอบอุ่นให้กับหลานสาว
“ค่ะ สามี” ม่านไหมเย้าชายหนุ่มด้วยคำที่ทำให้อาหนุ่มหน้าร้อนวูบด้วยความเขินอาย
“เซี้ยวจริงนะเราตัวเล็ก” อาหนุ่มไม่รอช้าอุ้มร่างบางไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะนำร่างเล็กออกไปยังโต๊ะอาหาร
“ก็อาวินน่าเต๊าะนี่คะ” ม่านไหมเอ่ยออกมาพร้อมกับหัวเราะร่วนอย่างมีความสุข นาวินอดไม่ได้เขาจุมพิตที่แก้มใสของหลานสาวด้วยความหมั่นเขี้ยว ม่านไหมได้แต่ยิ้มด้วยความสุข เธอไม่คิดเลยว
