Rozzean was looking at me. Ngunit sa klase ng tingin na ibinibigay niya ay hindi ko doon nakita na parang may kailangan siyang ipaliwanag. It was a normal look that I always get from him.
"Did you receive my message?" tanong ni Luther sa kaniya.
Tumango si Rozzean at pagkatapos ay nilingon ang bata na hawak niya. Nakapikit na ito at mukhang natutulog na.
"I received. Natanggap ko rin ang kay Mama. Why did you let the driver brought Taki here? sinabi ko na pupuntahan at kukuhanin ko siya sa susunod na linggo, hindi ba?"
I wanted to hear something from Rozzean... about the child on his arms.
I wanted an... explanation. Sa isang buwan na pamamalagi ko dito sa bahay niya ay hindi ko narinig kahit kay manang na may anak siya. Kahit sa kaniya mismo. My hands are trembling. Ramdam na ramdam
