YÜREĞİMDEKi PRANGALAR

Başlıksız

Günlerdir babamın hastalığı işler derken eve doğru dürüst uğramaz oluyordum .Yorgundum hem bedenen hemde ruhen. Hele yüreğimdeki sevdayı dile getiremediğim itiraf edemediğim sürece çıkmaz bir sokakta kalmış gibi bir çıkış arıyordum.Nergiz kara sevdam beyaz tenlim .Ahum . Canımın bir parçası. Bakmaya bile kıyamadığım ama kendime zorla mahkum ettiğim karım. Sadece karım sıfatı vardı insanların gözünde öyle görünüyordu lâkin bilmedikleri bir şey vardı.Oda benim gözümde bir hazineden eşsiz bir pırlanta gibi parlıyordu. Günlerdir onu görmüyordum. Gece geç saatlere kadar çalışıp eve geldiğimde ilk işim odasına gitmek oluyordu .Ama karşılaştığım kilit ile geri adım atıyordum. Kaç gece kapısına gidip yedek anahtarı ile açmamak bana çok zorluk çıkarıyordu. Ona saygı duyuyordum .Kimseyi istemediği için en doğal hakkıydı kapısını kilitlemek .Sabah erkenden çıktığım için de göremiyordum. Babam eve geldiği için artık evde kalmak için güzel bir bahanem oldu derken kardeşim geldiği için o bahanede elimden alınmış bir türlü ay yüzlümü görmek nasip olmayınca bende erkek kardeşlerime işleri bir süreliğine kitleye karar verdim . Annemin rahat durmadığını tabiki biliyordum . Lâkin annemdi . Atsan atılmıyor satsan satılmıyordu .Annem kimseyi oğullarına layık görmüyor kibrinden dolayı sadece evlatlarını ve ailesini beğenen bir karaktere sahipti .Onu hoş görmeye çalıştıkça dahada sertleşiyor günden güne farklı huylar ediniyordu .Onunla güzel bir konuşma yapmam gerektiğini biliyordum .Babamın hastalığı beni tamamen ona bağladığı için şuan kimseyle konuşamıyor oluşum herkeste bir baştan savma olmaya başladığının pek tabi farkına varmak uzun sürmedi .

Sabaha kadar odamda dönüp durdum .Kaç sigara içtiğimin haddi hesabı yoktu . Nergiz ile nasıl konuşacağım babama aylar önce verdiğim sözü tutmak içinde çabalamam gerekiyordu . Herkese kafa tutan ben MEM ağa konu gönül kadın işi olunca hiç bir şey yapamıyorum. Elim kolum bağlı gibiydi . Aşirete bir evlat vermem gerekiyordu . Çocuğum olursa ağalığı hepten alırdım. Hoş öyle bir isteğim yoktu .Ama babam elimi kolumu bağlamış verdiğim sözden dönmeyeceğim için bir an önce hamilelik haberini vermemiz gerekiyordu .Kardeşlerim bu iş için çok acemi üstelik ağalığı hiç biri istemiyordu . Eğer ağalığı kaybedersem kuzenim Fırat 'a vermek zorunda kalırdım .Kim kuzenim mert bir adam olmasına rağmen acımasız biriydi .Bu yüzden amcam bile istemiyordu Fırat'ın ağa olmasını. İki arada bir derede kaldığım bu dönemde ne yapmam gerektiğini biliyor fakat bir türlü o cesarete sahip olamıyordum. Amına koyayım böyle işin .Zaten girdiğim ihale zordu. Birde aşirete ağa olduğumuzdan burnumuz bok çukurundan çıkmıyordu .