I was already walking down the Airplane and in a few seconds I saw Zane. I half-smiled at ang puso ko sobrang hapdi. Agad namang tumulo ang luha ko. Grabe talaga sobrang sakit eh. Kala mo pinagsakluban ka ng mundo.
"Alex," nakangiting bati sa akin ni Zane. He's my cousin sa mother side. Agad namang nawala ang ngiti niya at hinawakan ang pisngi ko.
"Sshh, iiyak mo lang 'yan," pang-aalo niya sa akin. Niyakap ko siya at hinayaan niya akong umiyak sa kaniya.
"Ang sakit, Zane sobrang sakit. Nahihirapan na ako sobrang sakit. Ayoko na wala naman akong ibang ginawa kung hindi ang mahalin siya. Pero bakit hindi niya iyon makita?" humahagulhol kong sambit. Hindi ko na alam kung ano ang dapat sabihin. Kulang ang salita para sabihin ang sakit na nararamdaman ko. Bawat pighati ay inuunti-unti ako.
