"Anak magpahinga ka muna. Nangangayat ka na oh, paggising ni King na ganiyan ang hitsura mo paniguradong mag-aalala 'yun," saad ni Mama.
"O-opo, Ma,"
Tiningnan ko muna ang mukha ni King at sinigurado kong hinding-hindi ko makakalimutan ang mukha niya. I kissed his forehead at lumabas na. It's been three months nang inatake si King sa sakit niya. Para akong mamamatay kakaisip sa mga posibleng mangyari. Two weeks na rin ang nakaraan matapos ang operation niya. Buti na lang at minor pa ang kalagayan niya. Naghihintay na lamang kami sa paggising niya. I thank God dahil hindi pa rin niya kinuha sa amin ang asawa ko.
Agad naman akong umuwi sa bahay. Ito pa ang isang dahilan kaya hanggang ngayon kailangang gumising na si King dahil may munting anghel kaming palaging naghihintay sa pag-uwi niy
