Prologue
270 Words
mayari! salikod mo. isang palaso Ang tumama sa aking katawan. habang nakikipag Laban ako sa mga taksil na mga kasamahan ng aming kaharian. "Ang buong sandatahan ng aming kaharian ay nakikipag laban. sa iba pang mga pinuno ng iba pang kaharian.
mayari! nakita ko Ang pag aalala ng isang tao na papalapit sa aking, kinakatayuan. nakikita ko sa kanyang mga mata. Ang sakit at paghihinagpis. "mayari pakiusap, wag Kang bumitaw. mga salita na para sakin. ay mahirap ng gawin, hinawakan ko Ang palaso na nasa aking dibdib, at dahan dahan ko itong hinugot Mula sa akin. nang mahugot ko na Ang palaso. tumingin ako sa lalake na nasa tabi ko at ngumiti sakanya. itinaas ko ang kanang kamay ko para mahawakan ko Ang kanyang muka. amanikable ikaw na ang bahala sa lahat ng nasasakupan ng ating kaharian.
mayari! Hindi maaari Ang iyong, gusto Wala akong kakayahan. pasunurin Ang mga nasasakupan n'yo. naririyan pa Ang mga KAPATID mo. silang dalawa ay kayang pamunuan Ang nasasakupan ng n'yo. kaharian. Alam ko ngunit ibinibilin ko. sainyo Ang aking mga KAPATID. Sana ay mapangalagaan mo sila. Hindi ko mapapangako mayari, ngutin gagawin ko Ang aking makakaya maprutiktahan Lang Ang mga pinuno. ramdam ko na Ang paghihina ng aking katawan. ngutin bago ako mawalan ng Malay. isang bulog sa hangin Ang aking narinig, na nagmumula sa tagapangalaga. kahit napakahina ng minsahi na aking narinig ay Alam ko na magbabalik ako.
"Ang digmaan na nangyayare sa panahon ngayon ay hindi nakita sa propisiya. ngunit sa pag daan ng panahon. isang babae na nasa sinaunag panahon ay mag babalik sa kasalukuyang na panahon.
- Writer
