บทที่ 21 พอแล้ว
ชีวิตในช่วงมหาวิทยาลัยปีหนึ่งผ่านพ้นไปอย่างเรียบง่าย ตะวันยังคบกับเคลลี่ เขาทำตามสัญญาที่ให้ไว้เป็นอย่างดี ถึงแม้ตะวันจะไม่รู้ว่าลับหลังเธอนั้นเขาได้ไปพบ หรือไปเจอกับแฟนเก่าหรือเปล่า
วันพรุ่งนี้จะเป็นงานวันเกิดครบ 20 ปีเต็มของตะวัน และเคลลี่ก็นัดเธอเอาไว้ว่าจะพาไปฉลองกันสองคน แต่วันนี้ทั้งวันตะวันยังไม่เห็นหน้าเขาเลยสักครั้งทั้งที่เป็นวันเสาร์ ซึ่งโดยปกติเคลลี่มักจะมาขอพ่อกับแม่พาเธอไปเที่ยวตลอด เมื่อทนความสงสัยไม่ไหวตะวันเลยเป็นฝ่ายมาหาเขาที่บ้านแทน
“สวัสดีค่ะลุงคาร์ล พี่เคลอยู่ข้างบนใช่ไหมคะ”
ตะวันยกมือสวัสดีพ่อของเคลลี่อย่างนอบน้อม
“ไอ้เคลอยู่ข้างบนนั่นแหละ สงสัยจะทำอะไรอยู่ ตะวันขึ้นไปดูเองก็แล้วกันนะลูก”
“ได้ค่ะลุงคาร์ล ขอบคุณมากนะคะ”
ตะวันเดินขึ้นมาที่ชั้นสองด้วยความคุ้นเคยจนมาหยุดยืนที่หน้าห้องของเคลลี่ ขณะที่ยกมือขึ้นกำลังจะเคาประตู เธอก็ได้ยินเสียงเหมือนว่า
