ดึกสงัดในค่ำคืนหนึ่ง...
แกร็ก!!!!
ม่านฟ้าสะดุ้ง หันไปมองทางหน้าต่างทันทีเมื่อได้ยินเสียงคล้ายของแข็งกระทบกระจก
เธอแหวกผ้าม่านออกช้า ๆ สายตากวาดมองไปทั่วบริเวณหน้าบ้าน ภายใต้แสงไฟสลัว เห็นเพียงเงาดำแวบผ่านพุ่มไม้ราวกับมีใครกำลังซ่อนตัวอยู่
"ใครน่ะ?"
ไม่มีเสียงตอบกลับ
ด้วยนิสัยที่ไม่เคยหวาดกลัว และมักระวังตัวมาตั้งแต่เป็นนางโจร ม่านฟ้าจึงหยิบมีดพกอันเล็กๆออกมา เหน็บไว้ที่เอว เดินลงจากชั้นบน เปิดประตูบ้านออกไปตรวจดูด้วยตัวเอง
แต่ทันทีที่ประตูเปิดออก...
มือของใครบางคนก็พุ่งเข้ามาจากด้านข้าง
ผืนผ้าถูกปิดลงบนจมูกและปากของเธออย่างรวดเร็ว
ม่านฟ้าดิ้นสุดแรง พยายามสะบัดตัวหนี แต่ร่างกายกลับอ่อนแรงลงอย่างรวดเร็ว ภาพตรงหน้าพร่ามัว เสียงฝีเท้าหลายคู่ดังแว่วมาจากความมืด
" รีบพาตัวไป "
เสียงชายคนหนึ่งกระซิบอย่างเร่งร้อน
เปลือกตาของม่านฟ้าค่อย ๆ ปิดลง ความมืดเข้าปกคลุมทุกสิ่ง ก่อนสติจะดับวูบไ
