ทางด้านภูมินทร์นั้น หลังจากลากน้ำอิงมาจนถึงลานฝึกอีกฝั่ง เขาก็เลือกม้าตัวหนึ่งที่ค่อนข้างเชื่อง ก่อนจะหันมาหาหญิงสาว
" ขึ้นมา "
" ฉันขึ้นเองได้ "
น้ำอิงตอบทันที แม้ความจริงจะไม่มั่นใจนัก
ภูมินทร์มองตั้งแต่หัวจรดเท้า
" แน่ใจ? "
" แน่สิ "
" งั้นขึ้นเลย "
น้ำอิงเดินไปที่ม้า พยายามทำเหมือนรู้วิธีทุกอย่าง แต่ผ่านไปเกือบนาทีก็ยังขึ้นไม่ได้ ภูมินทร์ยืนกอดอกมองอยู่เงียบ ๆสุดท้ายมุมปากก็ยกขึ้นอย่างขบขัน
" จะขึ้นเองได้กี่โมง ? "
" หยุดหัวเราะเดี๋ยวนี้นะ "
" ก็คุณน่ารักดี "
น้ำอิงมองค้อน ภูมินทร์เดินเข้ามาใกล้
ก่อนจะใช้มือจับเอวเธอแล้วยกขึ้นบนหลังม้าอย่างง่ายดาย
" ว้าย !! "
น้ำอิงตกใจจนรีบคว้าบ่าเขาเอาไว้ หัวใจเต้นแรงอย่างไม่ทันตั้งตัว ส่วนภูมินทร์กลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เขากระโดดขึ้นมานั่งด้านหลัง แล้วคว้าสายบังเ**ยน น้ำอิงหน้าแดงใจเต้นแรง เพราะคิดว่ามันเหมือนเขากำลังโอบกอดเธอ
