ฉันมาทวงของฉันคืน

แผนใส่ไข่

" คุณแม่คะ ป่านอยากรู้จักคุณภาคิน เค้ารวยมากมั้ยคะ "

" แม่รู้แค่ว่า ที่ดินแถบตะวันออกกลางเกือบทั้งหมดเป็นของตระกูลพัชรไพศาลพงษ์ ธุรกิจส่งออกน้ำมัน ส่งออกรถซุปเปอร์คาร์ นั่นก็ของเค้า แถมยังมีธุรกิจอื่นๆอีก รวมๆแล้วก็นับหมื่นล้านได้ จะว่าไปก็รวยพอๆกับตระกูลคุณอาคมนี่แหละ อีกอย่าง เค้ามีแผนจะดองเป็นทองแผ่นเดียวกัน คิดดูเถอะ ทีนี้ใครก็ต้านไม่อยู่ "

สายป่านฟังแล้วตาโต

" แม่คะ ถ้าป่านอยากเป็นคนแต่งงานเข้าตระกูลพัชรไพศาลพงษ์แทนนังม่านฟ้า คุณแม่ว่าพอจะเป็นไปได้มั้ยคะ "

เปมิกามองหน้าลูกสาวแล้วยิ้ม

" เป็นไปได้สิ "

เปมิกายิ้มร้าย สายป่านเขยิบเข้ามาใกล้ผู้เป็นแม่ ถามด้วยความอยากรู้

" ยังไงคะ ? "

อันที่จริง เปมิกาก็อยากให้ลูกสาวเธอแต่งงานกับภาคินแทนม่านฟ้า และการจะได้แต่งงานกับภาคินภายใต้พันธะสัญญาของสองตระกูลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ คือต้องทำให้ม่านฟ้าหายไป แผนการทุกอย่างถูกจัดวางไว้ตั้งแต่ที่เธอรู้ว่าภาคินคือคู่หมั้นของม่านฟ้า

' ใครจะยอมให้ลูกเลี้ยงได้ดีกว่าลูกตัวเองกัน '

เปมิกาส่งคนสืบสาวประวัติของภาคิน การใช้ชีวิตประจำวันของเขา นิสัยใจคอ ชอบอะไรไม่ชอบอะไร จนรู้มาว่า ภาคินไม่ชอบผู้หญิงสำส่อน ให้ท่า บ้าผู้ชาย ภาคินไม่มีผู้หญิงในสเปครู้แค่ว่าชอบผู้หญิงง่ายๆ แต่ไม่ใช่หมายความว่าใจง่าย ไม่เฟค ไม่ทะเยอทะยาน ที่สำคัญ ขอให้จิตใจดีเป็นใช้ได้ ส่วนจะเข้ากันได้หรือไม่ได้นับเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ภาคินมีน้องชายอีกคน อายุ 22 เรียนอยู่ปี 3 มหา'ลัยชื่อดังแห่งหนึ่งในสายบริหาร น่ามีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับม่านฟ้า

............

วันหยุด

คุณเปมิกาเดินออกมาจากในครัว ได้ยินสามีของเธอคุยโทรศัพท์ จึงนั่งลงข้างๆ ซึ่งโดยปกติสามีภรรยาจะไม่มีะไรปิดบังอยู่แล้ว เธอจึงนั่งลงข้างๆสามี และจากที่ฟังดู คุณอาคมน่าจะกำลังคุยเรื่องการหมั้นหมายของม่านฟ้ากับภาคิน

" เดี๋ยวรอม่านฟ้ากลับมา เราน่าจะพาเด็กสองคนไปทำความรู้จักกันนะ อาจจะเป็นอีก 6 เดือน ม่านฟ้าเรียนจบให้หมั้นกันซักปีค่อยแต่ง ให้เด็กสองคนได้ทำความรู้จักมักคุ้นกัน จากนั้นค่อยแต่งพร้อมๆกับยกธุระกิจให้เด็กๆมันสานต่อกันไปเลยเราจะได้พักผ่อน .... ได้ๆ ฉันจะรอนะ "

คุณอาคมวางสายอย่างอารมณ์ดี คุณเปมิกาจึงพูดขึ้น

" ทำไมเราไม่ไปบ้านเค้าทำความรู้จักกับเค้าก่อนเลยล่ะคะคุณ ไหนๆคุณเองก็เป็นเพื่อนรักกัน ไปมาหาสู่กันถือเป็นเรื่องปกติมั้ยคะ ลูกป่านเองก็จะได้ไปเปิดหูเปิดตาด้วย "

สายป่านที่กำลังคุยแชทกับผู้ชายหูผึ่งวางโทรศัพท์แทบจะในทันที รีบเดินมาสนับสนุนคำพูดของผู้เป็นแม่

" จริงค่ะคุณลุง ป่านอยากเห็นคฤหาสถ์ตระกูลนั้น จะใหญ่โตสู้ของคุณลุงได้มั้ย "

คุณอาคมครุ่นคิด

" อืม ก็ดีนะ กับวราห์ผมก็ไม่เจอกันมานานแล้ว ไปซักหน่อยก็ดี วันนี้วันหยุดด้วยสิ ภาคินน่าจะอยู่บ้านด้วย เจ้าจอม เอารถออกซิ ฉันจะไปบ้านพัชรไพศาลพงษ์ "

สองแม่ลูกมองหน้ากันยิ้มกริ่ม เข้าทางเธอ เพราะนี่คือโอกาสจะได้ให้ลูกสาวเธอทำความรู้จักกับภาคินก่อนที่นังม่านฟ้าจะกลับมา

.........

คฤหาสถ์พัชรไพศาลพงษ์

รถหรูมาจอดหน้าประตูบานใหญ่ การมาโดยมิได้นัดหมายสร้างความแปลกใจให้วราห์ เพราะพึ่งจะวางสายจากเพื่อนรักไปได้สองชั่วโมงกว่าๆ ร่างของเพื่อนรักก็มาปรากฎถึงบ้าน

" อ้าว มาไง ไหนบอกเจอกันเดือนหน้านี่ "

" อยากมาเยี่ยมเยียน พอวางสายฉันก็คิดขึ้นมาได้ว่าไม่ได้มาหาแกนานเลย ก็เลยว่ามาซักหน่อย ไม่ได้ลำบากลำบนอะไร "

สองเพื่อนรักกอดคอกันทักทายกันอย่างสนิทสนมก่อนจะหันไปทักทายคุณเปมิกา

" สวัสดีค่ะคุณวราห์ "

" สวัสดีครับคุณเปมิกา "

" สบายดีนะคะ "

" ครับผม สบายดีครับ "

" คุณพี่จิตตราไม่อยู่เหรอคะ "

" จิตตราไปต่างประเทศกับภาคีครับ น่าจะกลับมาเดือนหน้า "

" อ๋อ ค่ะ นี่ลูกสาวของดิฉันค่ะ ชื่อสายป่าน "

เปมิกาดึงลูกสาวเธอให้มายืนข้างหน้า

" สวัสดีค่ะคุณลุง "

" อ้อๆ ตามสบายนะ "

คุณวราห์ยิ้มทักทายเด็กสาว ที่พึ่งพบหน้ากันเป็นครั้งแรก ก่อนจะหันไปถามคุณอาคม

" ไม่เห็นบอกว่ามีลูกเลี้ยงสวยขนาดนี้ "

คำชมนี้ทำเอาทั้งคุณเปมิกาและสายป่านยิ้มอย่างภาคภูมิใจ

" ไม่ใช่แค่สวยนะ แต่ยังเป็นเด็กดีมากด้วย "

" งั้นถ้าหนูม่านฟ้าไม่อยากแต่งงาน ให้หนูสายป่านแต่งแทนก็ได้นะ ถือว่าเป็นลูกแกเหมือนกัน ฮ่าฮ่าฮ่า "

เหมือนจะพูดเล่นแต่ทำเอาคนฟังใจฟูฟ่องล่องลอยไปแสนไกล

" พูดอะไรอย่างนั้น ฮ่าฮ่าฮ่า เออ ว่าแต่ เจ้าภาคินล่ะ วันนี้วันหยุดน่าจะอยู่บ้านนะ "

" ว่ายน้ำอยู่ที่สระน่ะ "

ได้ยินว่าว่ายน้ำ ทำเอาสายป่านชักอยากเห็น เธอจึงพยายามจะปลีกตัวออกมาในขณะที่ผู้ใหญ่กำลังนั่งคุยกัน

" บ้านของคุณลุงสวยจังหลังใหญ่มากป่านขออนุญาตไปเดินเล่นได้มั้ยคะ "

" ได้เลย ได้เลย ตามสบายนะ "

สายป่านพยายามทำท่าทีนอบน้อมค้อมหลังเดินออกไปสำรวจ แต่เป้าหมายจริงๆคือ สระน้ำ อยู่ตรงไหน ?

" บ้านหลังใหญ่มาก น่าจะใหญ่กว่าบ้านคุณลุงอาคม "

สายตาสายป่านสาดส่ายไปโดยรอบ และไม่ลืมที่จะมองหาสระน้ำ เมื่อหาไม่เจอจึงได้สอบถามสาวใช้ที่กำลังทำความสะอาดอยู่

" นี่ ... สระน้ำอยู่ทางไหน "

สายป่านถามด้วยท่าทีหยิ่งผยอง

" เดินเลาะไปทางนั้นนะคะ แล้วเลี้ยวซ้ายค่ะคุณผู้หญิง "

สายป่านเดินเชิดดุ่มๆไปทันทีโดยไม่มีแม้คำขอบคุณซักคำ สาวใช้มองแล้วส่ายหน้าก่อนจะบ่นออกมา

" เจ้านายบ้านนี้ยังไม่มีใครเชิดขนาดนี้เลย "

สายป่านที่เดินลัดเลาะมาเจอสนามหญ้าขนาดกว้างมาก มีต้นไม้ปลูกเรียงเป็นแถวเหมือนม่านกั้น เมื่อค่อยๆเข้าใกล้ต้นไม้ที่ปลูกอยู่เรียงรายสายป่านเริ่มได้ยินเสียงน้ำ เธอจึงค่อยๆเดินย่องเข้าไปเงียบๆ แหวกใบไม้แอบดูเงือกหนุ่มกำลังแหวกว่ายในสระขนาดใหญ่ สายป่านพยายามมองใบหน้าที่กำลังดำผุดดำว่ายอยู่ในสระ นานหลายนาทีกว่าเงือกหนุ่มจะหยุด ก่อนจะเดินขึ้นจากสระ และเธอก็ได้เห็นหุ่นที่ด้านหลังอันกว้างของเงือกหนุ่ม สายป่านตาโต ใจเต้นรัว

" ว้าว ข้างหลังหล่อขนาดนี้เลย "

สายป่านภาวนาให้คนที่อยู่ริมสระหันหน้ามาทางนี้ เพราะเธออยากเห็นหน้าภาคินตัวเป็นๆ หลังจากที่ได้เห็นแค่ในรูปภาพตามสื่อต่างๆ

เพียงไม่นานหนุ่มร่างหนาก็หันหน้ามาทางที่สายป่านยืนแอบอยู่ด้านหลังต้นไม้ สายป่านได้เห็นใบหน้าหล่อคมนั่น หน้าอกเปลือยเปล่าของเขานั่น เธอแทบอยากจะวิ่งไปซบหน้าลงกับอกกว้าง สายป่านเหมือนกำลังเพ้อฝัน

" หล่อจังเลย "

สายป่านมองอย่างหลงไหลในท่าทางและอิริยาบทที่ดูเท่ห์และโดดเด่นของชายหนุ่ม พร้อมคำพูดเพ้อรำพัน

" ไม่เคยเจอใครหล่อขนาดนี้มาก่อนเลย "

สายตาของสายป่านมองไล่ไปที่หน้าอก ซิคแพ็ค และ ..... เพียงแค่หรี่ตามอง สมองก็พรรณนาไปแสนไกล ฟันซี่เล็กๆ กัดริมฝีปากบางอย่างกดกลั้น อยากจับ อยากลูบ อยากคลำ ในนาทีนั้น สายป่านคิดอยู่อย่างเดียว

' พี่ภาคินต้องเป็นของฉัน '

สายป่านกำลังใช้ความคิดว่าจะเข้าหาภาคินยังไง เธอจำที่แม่เคยบอกว่า ภาคินไม่ชอบผู้หญิงให้ท่า บ้าผู้ชาย แต่นั่นมันตัวเธอเลยนะ เป็นนิสัยที่สายป่านไม่เคยแสดงให้แม่เห็น

' แต่เอาเถอะ ยังไงถ้าทำให้เธอได้พี่ภาคินมาครอง จะต้องทำยังไงเธอก็ยอมล่ะ '

สายป่านเฝ้าสังเกตว่าร่างสูงกำลังจะเดินมาทางเธอ สายป่ายจึงทำทีมองไม่เห็นเขาและเดินออกมา

" ว้าย !! "

สายป่านทำทีเป็นหันหลังอย่างเหนียมอายเมื่อภาคินเดินมาในสภาพเปลือยด้านบน

" เธอเป็นใคร เข้ามาทำอะไรที่นี่ "

ภาคินถาม ด้วยกลัวว่าจะเป็นนักข่าวเข้ามาแอบถ่ายรูปเขาที่นี่

แต่สายป่านทำเป็นไม่มอง เหมือนสาวบริสุทธิ์ไร้เดียงสาที่ไม่เคยเห็นผู้ชายถอดเสื้อ

" คือๆ ฉันชื่อสายป่านค่ะ มากับคุณลุงอาคม คุณลุงอาคมมาคุยเรื่องหมั้นของพี่ม่านฟ้ากับคุณภาคินค่ะ "

" แต่คุณพ่อบอกจะไปคุยเดือนหน้าไม่ใช่เหรอ "

" ค่ะ แต่พี่ม่านฟ้าบอกให้รีบมาคุยก่อนค่ะ พี่ม่านฟ้ากลัวผู้หญิงคนอื่นแย่งไป "

" หึ อยากได้ฉันจนตัวสั่นเลยเหรอ ทุเรศ !! "

คำยุแหย่ได้ผล สายป่านยิ้มร้ายพอใจเมื่อได้ยินภาคินสบถด่าม่านฟ้าออกมา

ภาคินเดินเลี่ยงไปอีกทางเข้าไปในบ้าน เพื่อแต่งตัวให้เรียบร้อย สายป่านหรี่ตามองตาม รอยยิ้มร้ายผุดขึ้นอย่างย่ามใจ

ภาคินเดินกลับเข้าไปที่หลังบ้านอย่างอารมณ์เสียเมื่อนึกถึงคำพูดของสายป่าน

ม่านฟ้า ที่เขาเคยเจอเมื่อตอนเด็กๆ เป็นเด็กสาวที่ชอบมาเล่นกับเขา หน้าตาก็งั้นๆ แต่นั่นก็นานมาแล้ว

ตั้งแต่พ่อเขาย้ายมาอยู่ที่นี่ เขาไม่เคยเจอม่านฟ้าอีกเลย

วันที่เขารู้ว่าพ่อทำสัญญาผูกมัดกันระหว่างสองตระกูล เขาโกรธมาก เพราะตอนนั้นภาคินมีจาญ่า แฟนคนแรกที่คบกันมา 2 ปี แต่สุดท้ายเขาพึ่งรู้เรื่องการแต่งงานผูกมัดนี้ เขาเลือกจาญ่า เขายอมเสียสมบัติครึ่งนึงเพื่อจาญ่า แต่จาญ่าขอเลิกกับเขาและขอเปลี่ยนสถานะจากแฟนเป็นเพื่อน โดยให้เหตุผลว่าไม่อยากเป็นตัวถ่วง ภาคินจำต้องเปลี่ยนสถานะจากแฟนกลายเป็นเพื่อนทั้งที่ไม่เต็มใจ ยิ่งมารู้จากสายป่านว่าเด็กนั่นอยากแต่งงานกับเขา เขายิ่งขยะแขยง

เขาเคยเสนอให้น้องชายแต่งงานแทน แต่ตามกฎของตระกูล คือต้องเป็นลูกชายคนโตเท่านั้น

' อยากแต่งงานกับฉันมากนัก ฉันก็จะทำให้เธอได้แต่ง และได้อยู่เหมือนตายทั้งเป็น '