ภายในรถตู้สีดำ ม่านฟ้านอนหมดสติอยู่บนเบาะด้านหลัง ร่างบางเอนเอียงไปตามแรงสั่นสะเทือนของรถที่วิ่งบนถนนขรุขระมาเป็นเวลาหลายชั่วโมง
ในที่สุด รถก็ชะลอความเร็ว ก่อนจะหยุดนิ่งสนิท
เสียงเครื่องยนต์ดับลง ท่ามกลางความเงียบของชายป่าที่มีเพียงเสียงลมพัดผ่านยอดไม้และเสียงแมลงร้องระงม
คนร้ายสองคนเปิดประตูรถตู้ ก้าวลงมามองไปรอบ ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครติดตามมา
"ถึงแล้ว รีบจัดการก่อนคุณจาญ่ามาเถอะ "
ชายคนหนึ่งหันไปมองม่านฟ้าที่นอนแน่นิ่ง ก่อนเอื้อมมือไปตรวจดูว่าเธอยังหายใจอยู่
" ยังไม่ฟื้น... ยาสลบยังออกฤทธิ์อยู่ "
" ดี งั้นรีบพาเข้าไปเลย ขืนฟื้นมาตอนนี้พวกเราจะลำบาก "
ทั้งสองช่วยกันอุ้มร่างของม่านฟ้าลงจากรถ แล้วเดินลัดเลาะเข้าไปตามทางดินแคบ ๆ ที่ทอดลึกเข้าสู่ชายป่า เบื้องหน้าปรากฏกระท่อมไม้เก่าหลังหนึ่งซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางต้นไม้หนาทึบ ดูรกร้างราวกับไม่มีผู้คนอาศัยมานาน
ประตูไม้ถูกผลักเปิดออกพร
