Azat Tatar;
Evîn’le yaptığımız o beni bezdirmeye çalışan elbise alış verişinden sonra bir şey fark ettim.
Evîn inatçıydı ama sanki biraz yumuşuyor gibiydi.
Aslında her şeyi acısından ve zorunda kaldığı şeylerden dolayı yaptığını biliyordum. Bakışları isyan ateşi gibiydi ama inanıyorum bir gün yumuşayacak bir gün beni sevecek.
Eve döndüğüm de Hasret hanım bir koşturmaca peşindeydi ama yanında biri daha vardı.
Gözüm bir yerlerden çıkartacaktı bu kızı ama Nalin yanıma gelip; “Ablasının kızını da getirtmiş istemeye o da gelecekmiş ne işi varsa. Abi inan ki bu Hasret cadısına tahammülüm kalmadı. Sabahtan beri her yaptığımıza karışıyor. Kendi oğlunu evlendirirken ne yapacak acaba? Ve en önemlisi Evîn geldiğinde o kıza da çektirecek.” dediğin de “Orda dur Nalin.”dedim.
“Evîn, buraya z
