Evîn;
Azat’ın gözleri çok güzel.. Niye bilmiyorum ama git diyorum yanımda olmasın istiyorum ama gitmesin de istiyorum.
Bana farklı bakıyor. Bakışlarında bir şey saklıyor ama sebebini bilmiyorum.
Olmaz, ben.. Daha fazla kendimi kaptırmadan indim kucağından.
“Rahattın böyle Evîn.. Kucağımı sevdiysen bir ömür taşıyabilirim” dedi gülerek.
Azat… Neden böyle gülüyordu? Benimle dalga geçiyordu, bu kimseyi sevemez ki. Her şeyle dalga geçen bir adam..
Hayat ne kadar garipti.. Asla evlenmem dediğim adamın kollarında buluyordum kendimi her fırsatta. Ağladığım, kendimi odalara kapattığım günler ne çabuk gelip geçmişti böyle?
Kaçmak bile istemiştim. Ama kaderim neyse kabullendim..
Ben direndim, hem de sonuna kadar direndim. Olmadı, yapamadım. Bizim toprakların kaderi buydu.
Ailem beni ne
