Evîn Tatar;
Azat’ın yüzünde ki o huzursuz ifade, kaşlarını çatışı.. Odada ki gerginliği daha da artırıyordu..
“Bak Evîn, yengemleri ben getirmedim zaten seninle aynı anda geldik konağa öyle değil mi? Benim haberim de senin yanındayken olduğuna göre.. Evet haklısın, senin için çok zor bir durum ama şu an ailemi korumam lazım. Üzülsen de biz artık bir aileyiz ve bu olay da yengemin suçu günahı ne? O mu verdi amcamın eline silahı. Bilirsin işte biz daha küçücükken daha kundakta bebekken bu kan davasının içine doğarız.”
Sözleri başımı ağrıtıyordu.. İçimi yakıyordu ağzından çıkar her bir söz kulaklarımda bir uğultuya dönüşüyordu. Sussun istiyordum ama o hala konuşuyordu..
“Suuuuuus! Lütfen sus artık Azat!” diye bağırdım. Sesini duymaya tahammülüm kalmamıştı.
Biliyordum, bu evlilik baş
