CHAPTER 45
Kanina pa kami nakarating sa isang resthouse nina Mico sa Tagaytay, sa haba ng byahe nakatulog na si Niko at nandito ako sa terrace ng bahay nila pinagmamasdan ang papalubog na araw.
"Kanina pa kita pinagmamasdan ang layo ng tingin mo kaya hindi mo ako naramdaman." Ani ni Mico nang makita siguro nito sa mata kong nagtatanong, kong bakit ito nandito. umusog ako ng bahagya itong tumabi sakin.
"Tungkol ba saan ang iniisip mo? You're here pero parang nasa ibang mundo ka." Aniya pa 'di ako kumibo nanatiling nasa malayo ang tingin ko.
"Narinig ko pag-uusap niyo ni Niko, masakit man isipin na he like Brian for you pero wala naman ako magagawa he knows the best on you," hindi ako lumingon ngunit sa sulok ng mga mata ko alam ko sakin ito nakatingin.
"Should I have to give up?" Lihim
