Tuncay'dan
Ne demek istemişti şimdi? Kulaklarımla, gözlerimle, aklımla ve kalbimle dinliyordum ben onu. Her söylediği sözü, gülüşünü, yüzünde oluşan tek bir mimiğine aşıktım. Hayatımın şu kısacık dönemi onunla güzelleşmişti. Gözlerimi açıp baktığımdaysa karşımda parlak yeşilleri titriyordu.
"Dilinle gözlerin aynı şeyleri söylemiyor senin." dedim sükûnetle yanına vardım. Benim yakınlaşmam ile geriye doğru bir adım gitti.
"Zorlama lütfen. Ben yapamıyorum, kimseye uzun süre umut olamıyorum."
"Benim tek umudumsun ama."
"Tuncay lütfen. Bana bir vedayı hakketmiyor muyum diye sordun. Bende geldim. Benden başka bir şey bekleme."
Buraya bana vedaya değil kalbimi delik deşik etmek için gelmiş. Her sözüne biraz daha bedenim dibe çekiliyordu.
"Senden öylece vazgeçerim mi sandın?Sen tamam
