Gypsophila 28
“อยากให้เขาเข้ามาไหม?” ฉันหันไปถามน้องสาวที่พอเห็นว่าใครอยู่ที่หน้าบ้านก็ตั้งท่าจะเดินขึ้นบนชั้นสองทันที
“ไม่ให้เข้ามาค่ะ” พิมพ์ขวัญเอ่ยบอกอย่างชัดถ้อยชัดคำ
“ได้ งั้นก็อาบน้ำ แล้วพี่จะเข้าไปหา”
“ค่ะพี่พิมพ์” น้องรับปากเสียงเบาแล้วค่อย ๆ เดินขึ้นไปบนชั้นสอง ฉันก้มหยิบรองเท้าแตะที่ชั้นวางรองเท้าหน้าบ้านมาวางบนพื้นอย่างไม่เร่งรีบจากนั้นก็เดินออกไปยังบริเวณหน้าบ้านที่มีพ่อของหลานฉันยืนอยู่ด้วยท่าทีร้อนอกร้อนใจในช่วงเวลาสามทุ่มแบบนี้
“สวัสดีค่ะ” ฉันส่งเสียงทักทาย คนที่อายุเท่ากับตัวเอง
“สวัสดีครับคุณพิมพ์ใจ ผมมารับขวัญกลับบ้าน”
“เห็นทีว่าวันนี้จะไม่ได้แล้วค่ะ น้องหลับไปแล้ว” โกหกคนตรงหน้าเพื่อความสบายใจของน้องสาวตัวเอง
“แต่เมื่อกี้”
“ขวัญหลับไปแล้วค่ะ” ฉันยืนยันคำเดิมเมื่ออีกฝ่ายเหมือนจะเห็นว่าน้องสาวฉันยังไม่ได้หลับอย่างที่บอก
“ผมขอเข้าไปหาน้องได้ไหมครับ”
“ไม่ได้ค่ะ เอ
