Eylem: Ya sen ne geri zekalı bir insansın amk
Eylem: Hasta olmuş benimki
Eylem: Aptal
Eylem: at ya at
Eylem: görüldü at çekinme
(Görüldü.)
Eylem: Var ya ne bok yersen ye
Eylem: geliyorum oraya
Eylem: Uzak dur kuzumdan
***
"Çiçeğim!"
Kapıyı açmamla içeri giren ve beni iten "sahte" sevgilime bakıp göz devirdim.
Bok gibi rol yapıyordu.
Çantasını ve montunu yere atmasıyla sinirle söylenmeye başladım. Babasının uşağı vardı sanki hanım efendinin! Ayağımla uzağa bir yere itekleyip salona girdim. Bir de onları yerden alıp askılığa mı asacaktım yani?
Hadi oradan derlerdi adama. Omuzlarımdaki battaniyeye bir kez daha iyice sarıldım ve koltuğa oturdum. Eylem, Kuzey'i oturtmuş, dolu gözleriyle ona bakıyordu.
Kuzey bana özür diler gibi bakıp Eylem'e koltuğu işaret etti. Sanır
