Unti-unti kong binulat ang aking mga mata. Pagkatapos iginala ko ang aking paningin sa kisame na maraming ilaw at nakakasilaw. Ano ba ang nangyari sa akin? Bakit amoy hospital dito, imposible hindi pwedeng bumalik ang sakit ko.
Sinubukan kong bumangon para sana makumpirma kung nasaan ba ako pero nagulat ako nang mapansin kong may nakasukbit sa aking braso na dextrose. Kumpirmadong nasa ospital ako siguro bumalik na naman ang sakit ko.
Maya-maya may narinig akong humihilik sa hindi kalayuan dito sa recovery room. Sinundan ko kung saan nanggagaling ‘yon at laking gulat ko nang makita ko si Diego natutulog sa sofa, mukhang nilalamig siya kaya kinuha ko ang kumot sa kama bago iyon kinumot sa kanya. Pinagmasdan ko muna siya na natutulog.
“Are you done checking me out, love?” muntik na akon
