“BAKIT pa tayo pupunta ng probinsya? We can just celebrate my birthday in our house,” basag ni Chelin sa katahimikan nang magsimula na ulit magmaneho si Brian. “Herrera,” tipid na sagot nito. As if that would suffice his reason. “I can’t believe you! Stone is an old friend of mine.” “I know. I just wanted to make sure you won’t be with him.” “You can’t do that, he’s my client.” “Alright,” he sighed. “I’ll drive back to Manila.” What? He shouldn’t! He’s driving for almost four hours already at alam niyang nakalahati na nila ang biyahe. “Huwag na, Bry.” “Why?” “Nakakapagod mag-drive. Tumuloy na tayo sa Santa Fe.” Tumaas lang sulok ng labi nito. Nakatulog siya sa natitirang oras ng biyahe. Napasarap ang tulog niya at hindi namalayan ang oras. Nag-aagaw na ang kahel at dilim sa lang

