HANZ’s POV
Tumigil na ang ulan. Nakapag-deklara na wala nang pasok kahapon pa. Parang ayaw ko pang pumasok. Tulog ang aking mahal. Himbing na himbing dahil sa pagod. Gusto ko siyang pini-picturan sa ganitong ayos. Sadyang maamo ang kanyang mukha. Gising man o tulog.
“Good morning, Mahal! Kanina ka pa gising?” namulatan niya ako na nakatingin sa maganda niyang mukha.
“Good morning, mahal,” hinalikan ko ito. “Kakagising ko lang, hindi ko lang maiwasan na hindi ka pagmasdan. Ang ganda ng gising ko at ang ganda pa ng aking katabi.”
“Bolero! Nakuha mo na nga ang lahat sa akin ang lakas mo pang mang-uto.” Sagot nito sa akin.
“Hindi pa lahat,” seryoso kong sagot sa kanya.
“Anong ibig mong sabihin na hindi pa lahat?” nagtatanong pati ang mga mata nito.
“Hindi ka pa pumapayag na magpak
