สองภพ

บทที่ 5 ความอยุติธรรม 1

เมื่อองค์ชายเสด็จจากไป สิ้นเสียงทหารไขกุญแจเหล็กขนาดใหญ่ล่ามโซ่ปิดประตูห้องขัง ความเงียบก็แผ่ครอบคลุมบรรยากาศรอบๆ ตัว จ้าวรั่วซีถอนหายใจก่อนจะค่อยรำลึกถึงเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในชีวิตเธอ ตลอดช่วงสี่ห้าเดือนที่ผ่านมา ที่ผกผันอย่างรุนแรง ความคิดของเธอย้อนกลับไปสู่วันวิปโยควันนั้น วันที่เธอ...ไม่เหลือใครในชีวิตอีกต่อไป...

***

มหานครนิวยอร์ค หนึ่งเดือนก่อน

ในห้องทำงานเล็กๆ ที่อยู่บนชั้นสามของอาคารสถาบันนิติเวชแห่งมหานครนิวยอร์ค แม้จะเลยเวลาเลิกงานมาหลายชั่วโมงแล้ว หากจ้าวรั่วซียังนั่งอ่าน และวิเคราะห์ รวมถึงค้นคว้าข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเคสต่างๆ อย่างละเอียดเช่นทุกวัน เธอใส่ใจกับเหยื่อฆาตกรรมทุกเคส พยายามหาร่องรอย หรือหลักฐานอื่นๆ เพื่อเชื่อมโยงไปถึงฆาตกร หรือเหตุจูงใจในการฆาตกรรม เพราะเธอต้องการให้พวกเขาได้รับความยุติธรรมถึงที่สุด

หากเคสใหญ่ที่เธอได้รับคำสั่งให้เข้าร่วมกับทีมสืบสวนพิเศษ และเพิ่งได้ผลการชันสูตรทางพิษวิทยามาวันนี้ มีความพิเศษที่สะเทือนใจของเธออย่างรุนแรง

เหยื่อรายนี้เป็นลูกสาวของนักการเมืองน้ำดีคนหนึ่งของนิวยอร์ค ที่กำลังต่อต้านการแก้กฎหมายเกี่ยวกับแหล่งบันเทิงด้านการพนัน ที่เอื้อต่อธุรกิจด้านมืดหลายรูปแบบ ซึ่งรวมถึงการค้าประเวณีด้วย เพราะเธอเป็นหนึ่งในทีมสืบสวนพิเศษที่เข้าประชุมร่วมกับทีมตำรวจสืบสวนและหน่วยงานเอฟบีไอ จึงได้ทราบว่า การแก้กฎหมายนี้มีธุรกิจสีดำแอบแฝงอยู่เบื้องหลังโดยเฉพาะธุรกิจค้ามนุษย์จากประเทศจีน และขบวนการฟอกเงิน

เด็กสาวคนนั้นหายตัวไประหว่างเดินทางกลับบ้านจากมหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นข่าวใหญ่เมื่อสัปดาห์ก่อน ตำรวจในนิวยอร์คต่างทำงานหนักเพื่อทำการค้นหาแทบจะพลิกแผ่นดินรัฐนิวยอร์ค หากเมื่อวันก่อนกลับมีคนพบศพของเธอลอยอยู่ในแม่น้ำฮัดสัน [1] เบื้องต้นเป็นการสันนิษฐานว่าเธอเสียชีวิตจากการจมน้ำ แต่เมื่อผลชันสูตรศพออกมา กลับพบว่าเธอเสียชีวิตด้วยการเสพยาอี[2] ซึ่งเป็นสารเสพติดชนิดร้ายแรง เกินขนาด พร้อมกับมีแอลกอฮอร์ในเลือดในปริมาณมาก จนสามารถเป็นอันตรายต่อชีวิตได้

จากประวัติของเด็กสาวผู้นี้ เธอมีความประพฤติดี แม้มีกลุ่มเพื่อนฝูงที่มีการพบปะสังสรรค์กันอยู่เป็นประจำตามประสาเด็กสาววัยนี้ แต่ก็ไม่เคยมีพฤติกรรมเสียหายนอกลู่นอกทาง แม้แต่การเมาสุราแล้วประพฤติตนไม่เหมาะสมก็ยังไม่เคยมี ซึ่งได้รับการยืนยันจากครอบครัว แฟนหนุ่ม กลุ่มเพื่อนสนิท หรือแม้แต่อาจารย์ในมหาวิทยาลัยก็ยังให้การตรงกัน เช่นนั้น การเสพยาอีเกินขนาดโดยทีไม่ได้เข้าร่วมปาร์ตี้กับกลุ่มเพื่อน หรือกับแฟนตัวเองด้วยซ้ำ ยิ่งแทบจะไม่มีโอกาสเป็นไปได้

แค่ความโหดร้ายของรูปแบบการฆาตกรรมก็สะเทือนใจคนที่ต้องทำคดีนี้มากพออยู่แล้ว แต่สำหรับจ้าวรั่วซีแล้ว เรื่องราวทั้งหมดมันกระแทกหัวใจจนเธอแทบยืนไม่อยู่เมื่อได้รับรายงานผลตรวจพิษวิทยา เพราะเป็นเคสที่มีความเหมือนกับการตายของมารดาของเธอเป็นอย่างยิ่ง

“ลูซี่ เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมหน้าซีดอย่างนี้” ไรอันเดินเข้ามาถาม เมื่อหันมาเห็นสีหน้าของหญิงสาว เขาเองก็ได้เข้าร่วมทีมสืบสวนพิเศษนี้เช่นกัน

“ลูซี่...ลูซี่!” ไรอันต้องเรียกเธอเป็นครั้งที่สาม จึงเรียกหญิงสาวกลับจากภวังค์ได้

“เอ่อ...ไม่เป็นไร แค่คดีนี้มันเหมือนกับ...กับคดีของแม่ฉัน...เหมือนมาก” เธอตอบไปเบาๆ ไรอันเป็นตำรวจที่ทำงานด้วยกันมานานจนเป็นกลายมาเป็นเพื่อน สนิทสนมกันมากพอที่จะได้รับรู้เรื่องราวฆาตกรรมของมารดาของหญิงสาวมาบ้าง

“ไหวหรือเปล่า...เปลี่ยนคนอื่นทำแทนไหม” เขาถามด้วยความห่วงใย

“ฉันโอเค...ไม่เป็นไร”

แม่ของเธออยู่ดีๆ ก็หายตัวไประหว่างทางไปซูเปอร์มาร์เก็ตในระแวกบ้าน หลังจากนั้นไม่นานก็มีคนพบศพ หากผลการชันสูตรกลับกลายเป็นว่าแม่เธอได้รับเฮโรอินเกินขนาด แล้วคดีก็จำต้องแช่แข็งไป เพราะมีคำสั่งจาก ‘เบื้องบน’ คดีของแม่กลายเป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู เพื่อให้พ่อและทีมตำรวจเลิกทำคดีการค้ามนุษย์ของนักธุรกิจตระกูลใหญ่ ที่มีเบื้องหลังเป็นธุรกิจสีดำ

ตอนนั้นพ่อกลัวเรื่องเลวร้ายจะเกิดขึ้นกับเธออีกคน ประจวบเหมาะกับที่เธอได้รับทุนการศึกษาจากมหาวิทยาลัยมีชื่อเป็นอันดับต้นๆ โดยเฉพาะในสาขานิติเวชศาสตร์ในประเทศสหรัฐอเมริกา พ่อของเธอจึงขอให้เธอรับทุนไป เพราะนอกจากจะเป็นโอกาสที่น้อยคนมากจะสามารถไขว่คว้ามาได้แล้ว และที่สำคัญพ่อไม่อยากให้เธอยังอยู่ในปักกิ่งหรือแม้แต่อยู่ในประเทศจีน เพราะกลัวเหตุการณ์จะซ้ำรอย เธอจึงมาศึกษาต่อและใช้ชีวิตในอเมริกามาได้ห้าปีกว่าแล้ว

ด้วยความเหมือนของคดี และเบาะแสของกลุ่มธุรกิจค้ามนุษย์จากประเทศจีน เธอจึงรู้สึกว่ามันมีความเชื่อมโยงกับนักธุรกิจมาเฟียที่ปักกิ่งในคดีของมารดาเมื่อหลายปีก่อน กับคดีในมือเธอตอนนี้ เพราะมีรายละเอียดเล็กน้อยหลายจุดที่ดูแล้วมีความเกี่ยวข้องกัน โดยเฉพาะในด้านธุรกิจสีดำ ทำให้เธอต่อสายโทรศัพท์หาบิดาเพื่อสอบถามรายละเอียดในคดีเก่าๆ

เธอพยายามโทรอยู่สองสามครั้ง แต่พ่อก็ไม่รับสาย เหลือบตามองนาฬิกาที่บอกเวลาด้วยตัวเลขดิจิทัล ว่าเป็นเวลาเกือบจะสองทุ่มแล้ว เธอจึงรวบรวมเอกสารเพื่อเอากลับไปอ่านต่อที่คอนโดมิเนียมของเธอ ใจก็คิดว่าตอนนี้ยังเป็นเวลาค่อนข้างเช้าที่ปักกิ่ง เดี๋ยวสายๆ พ่อเธอสะดวกแล้วก็คงโทรกลับมาเอง

จ้าวรั่วซีกลับมาถึงที่พัก จัดการธุระส่วนตัวเรียบร้อย ก่อนจะเริ่มอ่านรายงานที่แบกกลับมาจากที่ทำงาน เธอต้องรีบจัดการกับกองจดหมายและพวกโบรชัวร์โฆษณาที่วางสุมๆ รวมเอาไว้ตั้งแต่ต้นสัปดาห์โดยไม่ได้ใส่ใจเธอแยกจดหมายและโฆษณาเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว ไล่ไปทีละฉบับ จนมาถึงจดหมายฉบับหนึ่ง ที่เป็นซองจดหมายสีขาวทั่วไป หากลายมือและชื่อผู้ส่งต่างหากที่สะดุดตาและสะดุดใจเธออย่างยิ่ง

ผู้ส่งใช้ชื่อว่า “นายนภนอบ” ซึ่งก็คือชื่อภาษาไทยที่แม่เธอเป็นคนตั้งเล่นๆ ให้กับพ่อ ที่แปลมาจากชื่อจีนของเขาที่มีความหมายว่า “ผู้เคารพฟ้าดิน” ลายมือที่เขียนก็เป็นลายมือของพ่อที่เธอคุ้นเคย ซึ่งที่ทำให้เธอแปลกใจ เพราะพ่อมักจะใช้การโทรศัพท์มาคุย หรือส่งเป็นอีเมลมามากกว่าส่งจดหมายทางไปรษณีย์ และทำไมต้องใช้ชื่อที่ตั้งกันเล่นๆ และมีเพียงสามคนพ่อแม่ลูกเท่านั้นที่รู้กัน

เธอรีบเปิดซองออกดู หากไม่มีจดหมายใดๆ ในซองจดหมายนั้นมีเพียงภาพถ่ายรูปทะเลขนาดโปสการ์ดหนึ่งใบ กับข้อความแปลกๆ เขียนไว้ด้านหลังภาพ พร้อมลงท้ายว่า "พ่อรักซีซีเสมอ"

[ดูภาพ] > https://drive.google.com/file/d/1X2FIwKfu_xL7ZDP1P2cDiprFBRjJ6DDr/view?usp=share_link

ในภาพถ่ายนี้เต็มไปด้วย ‘โค้ดลับ’ ตั้งแต่ ตัวหนังสือภาษาไทยที่เรียงคำประหลาด แต่ด้วยความที่เธอเล่นเกมถอดรหัสกับพ่อและแม่มาตั้งแต่ยังเด็ก เธอจึงดูออกทันทีว่ามันคือ ‘กลบทดาวล้อมเดือน’ ซึ่งเป็นการเข้ารหัสแบบไทยโบราณ ที่แม่เคยสอนให้พ่อกับเธอมาตั้งแต่เธอยังเด็ก และพ่อกับแม่ก็ชอบนำมาเล่นกับเธอเสมอๆ …หรือพ่อคิดถึงแม่ เลยส่งเกมเก่าๆ มาให้เล่น...ไม่น่าใช่นะ

-----------------------

เชิงอรรถ

[1] แม่น้ำฮัดสัน (Hudson River) แม่น้ำสายสำคัญทางตะวันออกของสหรัฐอเมริกา ไหลจากเทือกเขา Adirondack ทางตอนเหนือของรัฐนิวยอร์ก ลงสู่ท่าเรือนิวยอร์กและมหาสมุทรแอตแลนติก รวมความยาวประมาณ 507 กิโลเมตร เป็นเส้นทางคมนาคมและการค้าสำคัญมาตั้งแต่สมัยอาณานิคม ปัจจุบันยังเป็นภูมิทัศน์ทางธรรมชาติและวัฒนธรรมที่โดดเด่นของมหานครนิวยอร์ก

[2] ยาอี (Ecstasy / MDMA): สารเสพติดออกฤทธิ์กระตุ้นและหลอนประสาท มีผลทั้งให้ความเคลิบเคลิ้มและอันตรายต่อร่างกาย