Mercan
Zaman hızla akıp geçiyordu. Yaşadığım kötü günler ve mutlu anlar zamanla eski etkisini yitiriyordu. Daha az acıtıyordu. Unutuyorum. Hatta unuttuğum için mutlu olabiliyorum.
Annemin başına gelenler için kendime kızıyorum çünkü onu anlamak için geç kalmıştım. Babama olan zaafım yüzünden hiçbir zaman annemin işlediği suçta haklı olabileceğini düşünmemiştim veyahut düşünmek istememiştim.
Dedemin yaptığı plan işe yaramamıştı. Çünkü annem kaçışın sonu olmadığını dayım sayesinde fark edip adalete teslim olmuştu.
Onun duruşmasına katılmıştım. O duruşmada öğrendiğim ise annemin cinsel istismar sonrası uzun yıllar boyunca psikolojik tedavi gördüğü ve kontrollü bir şekilde hayatına devam ettiğiydi.
Cinayet işlerken kendinde olmadığına karar verilmiş, psikolojik tedavi görmey
