Mercan
Okulun çıkışında Ada'nın Sanat ile birlikte yürüdüğünü görünce ister istemez yüzüm asıldı. Ben burada Sanat'sız kalayım, o kara çıyan gitsin Sanat'a yapışsın!
Kaan kolunu boynuma dolayıp "Nereye bakıyorsun?" diye sordu.
"Saat yönü 3..."
Kaan dediğim tarafa bakınca sıkıntıyla iç geçirdi. "Ben bu Sanat'ı döverim."
"He he döversin. Kaan sen mal mısın? Vallahi merak ediyorum. Gözünün önünde olanı görmüyor musun? O Ada çarpığı gidip Sanat'ın dibine giriyor. Bence sen o kızı unut gitsin, seni sevmiyor belli..."
Kaan kolunu omzumdan çekip hızla önümden yürümeye başladı. Arkasından koştururken "Bekle!" diyerek onu durdurmaya çalıştım.
Kaan zınk diye durunca hızımı alamayıp sırtına sertçe yapıştım. Popo üstü yere düşünce etrafımızdaki öğrenciler durumu komik bulup gülmeye
