ตอนที่ 20
มิเกลตื่นแต่เช้า ถึงแม้ร่างกายจะเหนื่อยล้าแต่หญิงสาวต้องตื่นมาจัดบ้านที่ข้าวของกระจัดกระจายเต็มบ้านเนื่องจากพายุรักของเธอและออสตินเมื่อวาน อีกทั้งวันนี้เธอมีเรียนตอนสิบโมงเลยต้องรีบทำทุกอย่างให้เสร็จในตอนใช้
“ปล้ำคนอื่นแล้วหนีมาอีกแล้วนะ” น้ำเสียงงัวเงียฟังดูเอาแต่ใจของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นมาเฟียดังขึ้น มิเกลหันไปมองผู้ชายที่เดินลงบันไดมาด้วยความหมั่นไส้
“พูดมาได้ หน้าไม่อาย”
คนโดนด่าไม่มีทีท่าว่าจะโกรธ แถมยังยิ้มหน้าบานเดินเข้ามากอดร่างบางที่กำลังกวาดขยะอยู่พร้อมทั้งระดมหอมแก้มเธอ
“หอมจังเลย”
“ปล่อยเลยนะคุณชายรอง”
ร่างบางดิ้นไปมาในอ้อมกอดของอีกฝ่าย ยิ่งเธอดิ้นออสตินก็ยิ่งแกล้งหอมแก้มเธอ ทั้งคู่ยื้อกันอยู่นานจนสุดท้ายมิเกลพูดออกมาอย่างเหลืออด
“ถ้าไม่ปล่อย ก็ไม่ต้องมาคุยกันอีก!”
ออสตินรีบปล่อยหญิงสาวแทบทันที เขายิ้มแหยๆ ให้เธอ แต่ก็ยังไม่วายแกล้งดึงแก้มเธอเล่นอีก
“คุณชายรอ
