ตอนที่ 29
มิเกล
จากเดิมวันนี้ฉันต้องออกเดินทางกับรถของทีมงานโฆษณาแต่กลับโดนมาเฟียเจ้าเล่ห์สั่งให้ไปพร้อมเขา พอฉันไม่ยอม เอาเรื่องงานมาอ้าง เขาก็เอาเรื่องที่ฉันต้องรับผิดชอบเขามาอ้างอย่างหน้าด้านๆ
“จะถอนหายใจทำไม มีคนขับรถให้แถมหน้าตาหล่อขนาดนี้แล้ว ไม่ดีรึไง”
ฉันตวัดสายตามองคนหลงตัวเอง ก่อนจะหยิบขนมยัดใส่ปากเขา
“คุณมันเป็นมาเฟียเจ้าเล่ห์ที่สุดตั้งแต่ฉันเจอมาเลย”
“คนสวยก็เป็นคนที่เด็ดที่สุดตั้งแต่ฉันเจอมาเหมือนกันค่ะ”
“ไอ้บ้า โรคจิต หื่นกาม” ฉันใช้หมอนใบเล็กฟาดลงบนตัวออสติน คนหน้าไม่อายอย่างเขา สมควรโดนแบบนี้
“โอ๊ย เกล หยุด”
“เกลไม่หยุด เมื่อไหร่คุณจะเลิกแกล้งเกลสักที”
“แกล้งบ้า แกล้งบออะไร หยุดเดี๋ยวนี้เลย เดี๋ยวก็รถคว่ำตายกันหมดหรอก”
มือฉันชะงักเมื่อนึกได้ถึงอันตราย ลืมไปเลยว่าออสตินกำลังขับรถอยู่ ฉันเอาหมอนมากอดไว้และหันไปตวัดสายตามองออสตินอย่างคาดโทษ
“ฉันยอมให้คุณไปไร่ตาลตะว
