ตอนที่ 16
ในช่วงเย็น ออสตินขับรถมาส่งมิเกลตามที่เขาได้บอกไว้ แต่เขาไม่ได้เพียงแค่มาส่งเธอ เขายังมาเดินตามเธอไม่ห่างราวกับผู้คุมอีกด้วย
“นี่คุณ เดินห่างๆ หน่อยได้มั้ย อีกนิดคุณจะสิงฉันอยู่แล้วนะ”
มิเกลหันไปบอกด้วยสีหน้ารำคาญเพราะตลอดการเดินออสตินเอาแต่เบียดเธอไม่เลิก
“ก็คนมันเยอะ ไอ้เอเดนเปลี่ยนมานัดที่นี่ทำไมไม่รู้”
ออสตินบ่นอุบเนื่องจากน้องชายของเขาเปลี่ยนสถานที่นัดมิเกล จากบริษัทเป็นห้างสรรพสินค้าชื่อดังแทน ช่วงนี้ตรงกับเทศกาลด้วยเลยทำให้คนเยอะเป็นพิเศษ
“วันนี้น่าจะมีจัดอะไรนะ คนเลยเยอะ”
หมับ
มิเกลหันมองมือหนาที่คว้ามือเธอไว้ด้วยความแปลกใจ
“รำคาญ”
“หือ?”
“มองเหี้ยไรนักหนาไม่รู้”
ใบหน้าหล่อหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด เขากระชับมือเล็กแน่นขึ้นพร้อมทั้งดึงให้เธอออกเดินไปพร้อมกันโดยไม่พร้อมให้หญิงสาวทักท้วงใดๆ
ทั้งคู่เดินมาจนถึงบันไดเลื่อน ออสตินเป็นฝ่ายก้าวขึ้นบันไดไปก่อน เลยมีโอกาส
