ตอนที่ 18
“เจอกันอาทิตย์หน้านะครับคุณมิเกล”
“ได้เลยค่ะ ขอบคุณสำหรับโอกาสนะคะคุณเอเดน”
“คุณมิเกลก็พูดเกินไป ผมสิครับต้องขอบคุณคุณมิเกลที่ยอมมาเป็นพรีเซนเตอร์ให้ไวน์ของผม”
“เกลต่างหากค่ะที่ต้องขอบคุณ”
ทั้งคู่ขอบคุณกันไปมาอย่างถ่อมตัวจนออสตินที่ยืนฟังอยู่รำคาญ เขาเลยดึงแขนมิเกลออกมาจากบทสนทนานั้นแต่เมื่อเจอเข้ากับสายตาของหญิงสาว มาเฟียหนุ่มจึงรีบปล่อยมือทันที
“ดึกแล้ว กลับบ้านกันได้แล้วมั้ง”
ออสตินพูดขึ้นลอยๆ แสร้งหันหน้าไปทางอื่น เอเดนเห็นอย่างนั้นจึงยิ้มออกมา
“ว่าแต่คุณมิเกลกลับยังไงครับ ผมไปส่งมั้ย”
“ไม่ต้องเสือกไอ้เล็ก” เร็วกว่าที่คิด ออสตินโพล่งออกมาจนน้องชายแทบกลั้นขำไว้ไม่อยู่
“พี่ชายรองว่าอะไรนะครับ”
“กลับบ้านดีๆ นะครับน้องเอเดน”
มาเฟียหนุ่มกัดฟันพูดออกไป ปกติน้องชายของเขากวนตีนอยู่แล้ว แต่วันนี้การกวนตีนของน้องชายทำเอาพี่ชายอย่างออสตินอยากกระโดดถีบสักที
“ขอบคุณที่ห่วงใยค
