ตอนที่ 13
นอกจากมิเกลจะจำการกระทำของตัวเองเวลาเมาไม่ได้แล้ว เธอยังไม่รู้ตัวอีกด้วยว่าเวลาเมา เธอขี้อ้อนและยั่วยวนขนาดไหน
“เธออยากเจอเขาอีกครั้งมั้ย” ออสตินก้มลงกระซิบถามข้างใบหู มิเกลพยักหน้าแทนคำตอบพร้อมทั้งซบลงบนไหล่ของอีกฝ่าย
ริมฝีปากสวยคลี่ยิ้มก่อนจะอุ้มร่างบางกลับมายังรถของตัวเอง เนื่องจากที่จอดรถค่อนข้างมืด ไม่มีคนเดินผ่านไปมา มีเพียงไฟสลัวๆ ข้างทางเท่านั้น ออสตินจึงตั้งใจทบทวนความจำเธอเสียตรงนี้เลย
ออสตินเข้ามานั่งประจำที่คนขับ เขาวางร่างบางลงบนตักพร้อมทั้งปรับเบาะให้เอนนอนลง
“มองหน้าฉัน”
มือหนาเชยคางมนขึ้นให้มองหน้าเขา มิเกลเงยมองใบหน้าหล่อด้วยแววตาหวานเยิ้ม เธอกัดริมฝีปากล่างด้วยใบหน้ายั่วยวน
“อย่ามองอย่างนั้น”
“ทำไมคะ”
“อย่ามาทำให้ฉันคลั่งไปกว่านี้”
“อิอิ”
นิ้วเรียวลากไล้ลงมาตามสันกรามคม สายตาหวานเยิ้มยังคงจับจ้องใบหน้าหล่อ ทั้งคู่สอดประสานกันราวกับกำลังสื่อสารบางอย่าง
