ตอนที่ 15
มิเกล
สุดท้ายฉันก็ต้องยอมทำตามข้อตกลงของออสติน ต้องคอยดูแลเขาในทุกเรื่อง เรียกง่ายๆ ว่าเป็นเบ๊นั่นแหละ ถึงจะไม่อยากทำสักเท่าไหร่แต่อย่างไรเสียฉันก็ไม่มีทางเลือก อย่างน้อยก็ได้เงินเดือนตั้งหนึ่งล้านบาท คงไม่มีอะไรเสียหายหรอกมั้ง
“ฉันหิว”
ฉันกลอกตามองบนกับประโยคเดิมๆ ที่ได้ยินมานับสิบรอบ ออสตินเดินเข้ามานั่งตรงเคาน์เตอร์ในครัวพร้อมทั้งบ่นคำเดิมซ้ำไปซ้ำมา
“ฉันหิว”
“เออ รู้แล้ว กำลังทำเห็นมั้ยเนี่ย!”
ด้วยความรำคาญฉันเลยตวาดกลับไป ออสตินนิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาฉันด้วยใบหน้าดุดัน
“คะ...คุณจะทำอะไร”
ออสตินต้อนฉันจนตัวฉันติดกับเคาน์เตอร์ เขาใช้แขนทั้งสองข้างคร่อมตัวฉันไว้พร้อมทั้งโน้มตัวลงมา มือหนาบีบคางฉันให้มองหน้าเขา
“กล้าขึ้นเสียงใส่ฉันเหรอ”
“ก็คุณน่ารำคาญอะ” ฉันรีบยกมือขึ้นปิดปากตัวเองอัตโนมัติเมื่อนึกขึ้นได้ว่าพูดอะไรออกไป ปากพาซวยของแท้เลย
“พูดได้ดีนิ”
ออสต
