ตอนที่ 12
มิเกลเงียบมาตลอดทางจนทั้งคู่เดินมาถึงรถ ออสตินเริ่มรู้สึกหงุดหงิด เขาไม่ได้หงุดหงิดที่เธอเงียบแต่เขาหงุดหงิดที่ดูเธอแคร์ผู้ชายคนนั้นมากต่างหาก
“มิเกล”
ไร้เสียงตอบรับจากหญิงสาว สายตาเธอยังเหม่อลอยออกไปนอกหน้าต่าง
“มิเกล!”
ครั้งนี้ร่างบางสะดุ้งเล็กน้อยเนื่องจากเสียงเรียกของอีกคนดังกว่าเดิม
“คะ ว่าไงคะ?”
“นั่งเหม่อขนาดนี้ กลับไปหามันเลยมั้ย”
ดวงตากลมโตตวัดมองอีกฝ่ายด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย เธอไม่ได้อยากกลับไปหาผู้ชายแบบนั้นสักหน่อย
“คุณบอกให้ฉันเป็นคนเลือกร้านใช่มั้ยคะ”
“เออสิ เลือกมาสักที”
“ถ้าอย่างนั้นเอาเป็นร้านเต็นท์แดงแล้วกันค่ะ”
“บอกทางมาแล้วกัน”
ใช้เวลาไม่นาน ทั้งคู่ก็เดินทางมาถึงร้านเต็นท์แดงซึ่งเป็นร้านอาหารเกาหลีในซอยเล็กๆ ร้านมีลักษณะเป็นเต็นท์สีแดงไม่ใหญ่มาก คนในร้านก็มีเพียงสอง สามโต๊ะเท่านั้นอาจจะเพราะเป็นวันธรรมดาและดึกมากแล้ว
“มิเกลรับประกันว่าร้านนี้อร่
