ตอนที่ 31
ออสตินออกมาจากบ้านพักของมิเกล เสียงสะอื้นของคนด้านในยังคงดังอยู่ มาเฟียหนุ่มหันกลับไปมองประตูด้วยความรู้สึกผิด เขาอยากเข้าไปกอดปลอบเธอ อยากบอกขอโทษเธอสักพันครั้งแต่ตอนนี้แม้แต่หน้าของเขา เธอยังไม่อยากมองด้วยซ้ำ
“โธ่เว้ย!!”
มาเฟียหนุ่มต่อยกระถางต้นไม้ด้านข้างด้วยความโมโห กระถางแตกออก เศษดินกระจัดกระจายเต็มพื้นระเบียง เลือดสีแดงสดไหลลงจากกำปั้นหยดลงบนเศษดินเหล่านั้น
“ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยวะ”
เอเดนหันมองพี่ชายพลางถอนหายใจ เมื่อสิบนาทีก่อนพี่ชายของเขาเดินมาหาเขาที่บ้านพักพร้อมด้วยเลือดเต็มมือเป็นเหตุให้เขาต้องนั่งทำแผลให้ออสตินอยู่ในตอนนี้
ใบหน้าหล่อยังคงเรียบนิ่ง ไร้ความรู้สึกใดๆ แม้ว่าเอเดนจะแกล้งกดแผลก็ตาม
“เสร็จแล้ว”
“อือ”
ออสตินหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ พ่นควันสีขาวหม่นลอยฟุ้งเต็มอากาศพร้อมเอนตัวลงพิงพนักเก้าอี้ หลับตาลงอย่างคนหมดแรง
“ทะเลาะกับคุณมิเกลมารึไง”
“อือ”
เป็นอ
